Exploring Masaka – Wk2

19 augustus t/m 25 augustus

Na een weekje wennen en ons aanpassen aan Uganda zijn we steeds meer gesetteld in ons nieuwe verblijf in Masaka. De eerste indrukken waren intens, maar het warme welkom en de lieve mensen maken het steeds meer ons thuis. Met elke dag voelen we ons hier meer op onze plek.

Maandag zou een rustdag worden, maar niets bleek minder waar. Na ons onbijt kwam Morris langs om ons meer te vertellen over Uganda en hoe ons hier te integreren. Na een lange briefing die we later zullen vervolgen, op pad gegaan voor lunch samen met Morris, Rosemary en Mary. Aangekomen in een grote tuin werd er ter plekken een lunchplek voor ons klaar gezet. Hier uitgebreid gezeten en genoten van twee dienbladen pork, die speciaal voor ons bereid werden.

Over twee weken zijn we uitgenodigd voor de bruiloft van de vader van Mary. Om er goed bij te horen zijn we opzoek gegaan naar een bijpassende jurk. Er werden voor ons vier verschillen stoffen neergelegd, zonder te passen mochten we hieruit kiezen.. 10 minuten later gingen we alweer door naar de volgende ‘kledingwinkel’. Voor een echte Ugandeese rok werd ons figuur opgemeten en mochten we een mooie stof uitkiezen. Ondanks Anouk haar lange benen heeft ze wel Afrikaanse billen! ;). Daarbij denken de mensen hier dat we zussen zijn of zelfs een tweeling.. Het was een leuke ervaring met super lieve mensen.

Na onze ‘rustdag’ om 10 uur ’s avonds pas gegeten en daarna lekker ons bedje opgezocht. Morgen stond de eerste echte schooldag op de planning!

Met een ontbijt van rijst en aardappels achter onze kiezen, achterop de boda boda bij Gerald gesprongen richting de school. Bij aankomst hebben we de oma van Rosemary ontmoet, ookwel de oprichtster van de dovenschool. Ze heeft ons verteld over het ontstaan van de school en haar levenservaring. Ze is nogsteeds erg betrokken bij de school, ze woont er immers langs .
We hebben de kinderen en de leraren ontmoet en de eerste sing language geleerd. We hebben zelfs al een eigen signname gekregen, passend bij ons uiterlijk. Refererend naar Anouk d’r grote neus en Lise d’r kuiltjes bij haar wangen.

My sign name is:

Voordat we begonnen aan de rondleiding over het schoolterrein, een bezoek gebracht aan de primitieve toiletten. Onze plasskills moeten we nog wat ontwikkelen hier…
Rosemary vertelde later trots dat dit gebouw 2 jaar geleden is gebouwd door middel van donaties. Hier zijn ze als school heel erg blij mee.

De rondleiding begon bij de klaslokalen. De lokalen hebben aan beide zijden een krijtbord waardoor ze in één lokaal twee klassen tegelijk les kunnen geven. In totaal zijn er 10 klassen/niveaus die op deze manier worden onderverdeeld in 4 klaslokalen. Er is daarom ook een grote wens naar meer lesruimtes. Vervolgens heeft Rosemary ons de ‘keuken’ laten zien. Hier worden alle maaltijden voorbereid door de kok. Een ongezonde plek om te werken door de rook, waar wij na een aantal minuten al last van begonnen te krijgen. Zowel door de heftige rook en het zware werk heeft de kok momenteel grote gezondheidsproblemen, voor ons onwerkelijk om te zien en te horen. Hierna volgde de slaapplek van de meisjes en daarna die van de jongens. Een ruimte vol met stapelbedden. Aan de ouders van de kinderen wordt gevraagd een eigen matras mee te nemen maar dit is niet voor iedereen betaalbaar. Daardoor worden sommige matrassen gedeeld of slapen ze alleen op dikke dekens. Een probleem waar ze tegen aanlopen is dat de wat jongere kinderen nog in bed plassen en de matrassen hierdoor niet hygiënisch zijn en ook kapot gaan. Ze zouden het graag anders zien maar het budget van de school laat dat niet toe.
Ze houden zelf een klein moestuintje bij waar onder andere zoete aardappels en wortels groeien. Er staan in totaal 3 grote watertanks van 10.000 liter per stuk. Er wordt op school veel water gebruikt, één tank kan de school voor 3 weken van water voorzien. De laatste prioriteit is de kapotte ‘schoolbus’. Deze reperatie is een enorm grote uitgave voor de school en wordt daarom voorlopig nog uitgesteld.
De eerste schooldag afgesloten met hun dagelijkse lunchmaaltijd, rijst, matooke en peanutsauce. Het was een mooie, indrukwekkende en bijzondere eerste ervaring op de school.

Gerald kwam ons weer ophalen op de boda boda en de rest van de middag konden we alle indrukken laten bezinken. We hadden nu even wat tijd voor onszelf, waar we wel aan toe waren.

Bij het avondeten stond er een nieuwe ervaring op ons te wachten. Onze typische Hollandse gedachten gingen uit van een lekker stukje gegrilde kip. Nog geen 10 minuten later stond Rosemary in de woonkamer met een net kaalgeplukte hele kip. Deze werd hardhandig uit elkaar gebroken waardoor we alle drie enorm moesten lachen. Voor hun zo normaal, voor ons weer een nieuwe beleving.

Woensdag begon Lise weer met een bezoek aan de wc. Besloten om niet naar de school te gaan en wat werk te doen voor de blog en school.
De eerste dagen is er goed voor ons gezorgd. Nu we iets meer gewend zijn hier, kunnen we steeds meer ons eigen ding doen en hebben we zelfs ons eerste eigen avondmaal bereid.

Vandaag onze eerste sign language class gekregen van Stephan! Nadat hij verschillende gebaren aan ons had geleerd, vulde het klaslokaal zich met kinderen. Het krijtbord stond vol geschreven met woorden in drie verschillende talen, waaronder ook Nederlands. Stephan gaf hierbij de bijbehorende gebaren. Omstebeurt mochten de kinderen de gebaren voor doen. Ze zijn allemaal erg enthousiast om voor de klas te staan. Om de les af te sluiten werd er een spelletje gespeeld. De kinderen die een beetje kunnen horen mochten hun ogen sluiten en wanneer er geklapt werd moesten ze omdraaien. Ook vonden sommige kinderen onze tattoages erg intressant. Bloemen, sterren, vogels en vlinders, voor hun herkenbare figuren.
Na de les was het lunchtijd, de kok had weer het dagelijkse maal klaar gemaakt; rijst, matooke en peanutsauce.

Vrijdag is voor de kinderen drie weken vakantie van start gegaan. Op vijf kinderen na, zijn alle kinderen opgehaald om naar huis te gaan. Voor sommige kinderen is dit geen mogelijkheid, de school doet erg hun best om voor deze kinderen een andere plek te vinden bij bijvoorbeeld andere families of studenten. De kinderen die overblijven mogen de aankomende drie weken bij de oma verblijven, zo worden ze ook goed opgevangen.

De kinderen kijken er enorm naar uit om deze drie weken naar huis te gaan. Zo staan ze op de hoek van de school de boda boda’s op te wachten. Helaas hebben we dit moment gemist door een geplande schoolmeeting. Toen we aankwamen waren bijna alle kinderen al opgehaald.
Na 2 uur wachten zijn we verder op pad gegaan met Rosemary. Bij het huis van oma was er een feestje voor een van de kleindochters. Wat er precies te vieren was, is voor ons nogsteeds niet helemaal duidelijk. Na een ongemakkelijke kennismaking met de opa en het traditioneel aansnijden van het taartje zijn we door gegaan naar de schooltuin. In deze tuin groeien verschillende soorten bananen, maar ook casave, koffiebonen en pompoenen. Hierna zijn we verder gelopen naar de waterput, de put vult zich aan doormiddel van het grondwater. De bewoners uit de omgeving halen hier hun water, zelfs wordt het door sommige gedronken.
Gerald heeft ons weer opgehaald. Op de weg richting huis zijn we langs de waterpomp gereden. Hier hebben we zelf mogen ervaren hoe het is om water te pompen, best wel zwaar..

Het weekend hebben we ingeluid met een verse pizza en een Nile special bij EBS (Elite Backpackers Service). Rosemary sloot laten aan en bestelde nog een pizza. Na het eten zei ze “thanks for the meal”, oftewel wij mochten betalen..?

Helaas delen we onze accomodatie ook met familie kakkerlak.. Na onze eerste kakkerlakkenjacht toch maar spray aangeschaft. Alle holletjes ingesprayd en daarna onze avond een beetje high van de spray voortgezet bij EBS. Ontzettend gelachen om alle ervaringen die we tot nu toe hebben mee gemaakt. Bij terugkomst was het binnen net een kakkerlakken kerkhof, top spul!!

De zondag rustig begonnen met het maken van bananenpannenkoekjes en een smoothie. Benieuwd wat de middag ons gaat brengen aan het Victoria lake met Morris.