Part of the African culture – Wk6

16 september t/m 22 september

De week weer van start gegaan met een bezoek aan de school. Deze week komen de kinderen weer terug van hun vakantie. Elke dag zullen er wat kinderen binnen druppelen. We hopen dat iedereen terugkomt want dit is niet vanzelfsprekend. Kinderen met een beperking (doof) worden niet gelijk behandeld thuis/in deze cultuur en als minder aangezien. Ouders geven liever geen geld uit aan hun dove kind omdat ze in hun ogen al verloren zijn en geen volwaardige toekomst voor hun zien. Ze kunnen beter thuis helpen/werken. De school doet er alles aan om de ouders over te halen, ze bieden zelfs aan om hun kind zonder schoolkosten te brengen. Veel kinderen kunnen thuis niet communiceren met hun gezin, dus een school zoals deze is erg belangrijk voor hun ontwikkeling. Hier worden ze meer begrepen en kan hun wereld, met andere doven kinderen en docenten, groeien.
Vandaag zijn ze gestart met de fundatie voor de gedoneerde 10,000 liter watertank. Door middel van het leggen van bakstenen in een cirkel wordt de fundatie gecreëerd. Deze cirkel wordt opgevuld met zand en aangestampt voor een stevige basis. Afgegoten met cement en de watertank kan erop!
Omdat er nog niet veel kinderen zijn, beginnen de lessen pas vanaf volgende week. Dus zelf geopperd of we sign language class konden krijgen van Francis, een dove leraar. Basiswoorden, het alfabet en wat korte zinnetjes geleerd. Nog voor de lunch er tussen uitgepiept richting ‘huis’. Onze voorkeur gaat toch nog uit naar onze zelfgemaakte Westerse lunch. De middag gespendeerd bij EBS om onze blog van de week ervoor af te maken want iedereen zat met smacht te wachten. Onze routine voortgezet en de dag afgesloten met een avondwandeling. Ondanks dat we al 5 weken op elkaars lip zitten en echt alles samen doen, is het nooit stil tijdens de wandelingen. Grappig dat we op de een of andere manier altijd blijven kletsen en de verhalen niet opraken.

De volgende dag gingen we weer naar de school om de omgeving te gaan ontdekken. Naast de school bevindt zich een andere Primary School, met ongeveer 200 studenten. De directeur ontmoet en alle klassen hallo gezegd.
Om 11.00 uur stond onze meeting over het project op de planning, dus weer richting de school gelopen. Er werd een jongetje teruggebracht en was erg overstuur. Hij was aan het huilen en krijsen en wilde niet op de school blijven. De man en oudere vrouw die hem terug naar school hadden gebracht namen nauwelijks afscheid. Het jongetje werd door een andere dove oudere student naar de jongens slaapplek gebracht zodat hun konden vertrekken. Er werd hard gebonkt en geschreeuwd vanuit binnen. Hij gooide de deur open en rende achter de boda boda aan. De man stapte agressief af en liep naar de struiken. We keken elkaar beangstigend aan en vreesde voor wat er ging gebeuren. Hij graaide een stok uit de struiken, rende achter het jongetje aan en sloeg hem vreselijk hard met een paar klappen op zijn rug. Het jongetje rende verder maar de man ging er woedend achteraan. Uiteindelijk vertrok de man met de oudere vrouw op de boda boda en bleef het jongetje achter in het klaslokaal. Met z’n drieën zaten we buiten op een rijtje met de tranen in onze ogen. Niemand keek er van op alsof het de normaalste gang van zaken was. “It’s a part of the African culture.”
Deze gebeurtenis geprobeerd te parkeren en begonnen aan de meeting. Tijdens de meeting hebben we verschillende punten concreter kunnen krijgen. Ook hebben we de locatie vastgesteld en globaal ingemeten. Het is nu de bedoeling dat we hun wensen in beeld gaan brengen door middel van schetsen. Deze kunnen we tijdens de volgende meeting bespreken en komen we stap voor stap tot een tastbaar plan! Nu het allemaal iets meer gaat lopen krijgen we er energie van en hopen we er iets moois van te kunnen maken.
Nog een tweede lesje sign language gehad van Francis waarin we onder andere de maanden en de getallenreeks hebben geleerd. Op school geluncht en ondanks de donkere lucht toch naar ‘huis’ gereden op de boda boda. Het duurde niet lang voordat het met bakken uit de hemel kwam. Snel een schuilplek opgezocht en maar goed ook, hagelstenen zo groot als een erwt.
Samen richting de gym voor een goede workout. We hebben onderhandeld voor een schappelijke abonnementsprijs, waarin blijkbaar ook groepslessen inbegrepen zitten. Halverwege onze eigen workout, werden we vriendelijk uitgenodigd voor een cardio hiit workout. Een leuke, zware en fanatieke les, dus lekker gezweet!

Woensdag afgesproken om niet naar de school te gaan, dus konden we een grote schoonmaak houden. De wasmand zat inmiddels weer vol, dus de hele ochtend bezig geweest. Vol enthousiasme, de pauze overgeslagen en gelijk doorgegaan naar de schoonmaak van ons appartement. Dat was wel nodig…
Om de huishoudelijke dag voort te zetten, ook nog boodschappen gedaan in de middag. Gerald de opdracht gegeven om naar de markt te gaan. In plaats van 10 tomaten, zo’n 35 stuks gekregen, 10 komkommers in plaats van 2 en 20 passievruchten in plaats van 4. Maar dat en nog veel meer voor maar 35.000 Ugandese Shilling, dat gelijk staat aan ongeveer 8,50.
S’ avonds in een lekker schoon huis en bedje, dat voelde heerlijk en voldaan!

Vandaag een rustige dag met als invulling wat schoolwerk, de blog en het rondkrijgen van het donatieplatform. Bij deze willen we opnieuw jullie aandacht vragen. In een eerdere blog hebben we dit al benoemd maar nu is doneren mogelijk! Via de link hieronder wat meer informatie over ons project en het doel van de donatie. Hier wordt ook verwezen naar het donatieplatform. Alvast bedankt voor jullie interesse, alle kleine beetjes kunnen de school helpen! Alles over onze donatie actie
Onze werksessie bij EBS werd verstoord door een hevige stortbui. Ondanks het rieten dak boven ons hoofd, kwam de regen van alle kanten. Het was al te laat om een betere schuilplaats op te zoeken, dus zelf maar een tent van kussens gebouwd. Het regenseizoen is nu echt begonnen, korte maar hevige buien en daarna is er weer ruimte voor de zon.  
Later in de middag een meeting met Morris en Rosemary gehad over hoe het de komende tijd eruit gaat zien op de school. Hierna werd het weer eens tijd om de benen te strekken en de modderpaden te trotseren. Door de harde regenbuien worden de wegen nog slechter en moeilijker begaanbaar. Terug de gladde berg omhoog hoorden we een zachte bonk. We keken allebei achterom, en daar lag Fleur uitgestrekt in de oranje modder. Gelukkig kon ze er zelf ook om lachen.

Vrijdag fanatiek begonnen in de sportschool met een uitgebreide workout van Lise. Deze werd vervolgd door een pittige zwemtraining van Anouk. De rest van de dag lekker gechild bij EBS en de vrijdag weer traditioneel afgesloten met een pizza night en een Nile Special.
Onze bestelling juist doorgeven is altijd nog een uitdaging. Een groot deel van de bevolking is niet/laag opgeleid. Hierdoor merken wij dat er ongestructureerd wordt gewerkt en de communicatie is in onze ogen echt waardeloos. Niet alles hier is zo vanzelfsprekend als dat bij ons thuis is, ook daar moeten we aan wennen.

Dit weekend stond er niks op de planning, dus besloten om onze middag en avond te spenderen bij Cultural Resort Masaka. Lekker gerelaxt aan het zwembad, genoten van het zonnetje, spelletjes gedaan, gegeten en cocktails gedronken. Ook al ben je op een iets meer toeristische plek, je wordt nog steeds aangestaard en zelfs gefilmd bij het zwembad. Buiten dat wel een gezellig dag gehad en deze met z’n drieën afgesloten bij het kampvuur.
Aangeschoten bij Gerald op de boda boda gesprongen richting ‘huis’. Giebelend en gillend Fleur uitgedaagd om het nummer te vragen van haar boda boda driver Alex. Aangekomen in town, reden we opeens een andere route dan normaal. Na een korte tussenstop bij een drankenwinkel, de weg vervolgd. Ze hadden een flesje onbekende drank gekocht dat we na het ruiken ervan vriendelijk hebben afgewezen. Bij terugkomst nog een spelletje gedaan, Ugandees pesten. Fleur haar missie was inmiddels geslaagd, dus we konden lekker naar bed.

Na het latertje van vannacht wilden we zondag lekker uitslapen. Maar helaas werd vroeg in de ochtend onze slaap wederom verstoord. De appartementen zijn super gehorig en er is altijd leven op straat. Ook woont er een baby die zelden stil is, dat gejank hoor je overal.
Hopen dat het vandaag droog blijft zodat we nog kunnen genieten van een lekkere wandeling op de zondag.

Alles over onze donatie actie