Rolex – Wk7

Dinsdag vroeg uit de veren om de wekelijkse mis op de school bij te wonen. Verschillende scholen uit de omgeving komen bijeen op de Good Samaritan School for the Deaf. Door een priester wordt er een mis gehouden met verhalen en liederen uit de Bijbel. Er werd veel gezongen en deze liedjes probeerden ze mee te doen in gebarentaal. Door zowel de priester en een aantal studenten werden we verwelkomt en bedankt voor onze aanwezigheid. En natuurlijk moesten wij ook een woordje zeggen door de microfoon. Terwijl de regen met bakken uit de hemel kwam kregen we een korte sign language class met een aantal kinderen totdat het droog was. Terug bij het appartement verschillende schetsen gemaakt en de meeting voor donderdag voorbereid wat betreft ons project.
Het was tijd om afscheid te nemen van Lise d’r Afrikaanse vlechten. Besloten om ze samen eruit te halen onder het genot van een slechte Nederlandse film. 66 vlechtjes, dus daar waren we wel even zoet mee!
Al 2 weken lag er een pompoen op ons te wachten om klaar gemaakt te worden voor het avondeten. Anouk ging graag de uitdaging aan om deze klaar te maken. Verschillende tactieken uitgeprobeerd om de pompoen zachter te krijgen. Alle moeite die er in was gestoken, werd helaas niet beloond. Het was niet te vreten. De volgende keer dan toch maar de pompoen bij het lokale restaurantje (Tabula) in de stad gaan eten.

Woensdagochtend begonnen met het aanvullen van onze voorraad, onze vaste winkels in Town bezocht. Geluncht en gewerkt bij EBS. Onze eerste rolex hier besteld. Rolex is een populair lokaal gerecht in Uganda, bereid door een ei-omelet en groenten verpakt in een chapati te combineren (Rolex komt van “Rolled Eggs”).
Voor het eerst sinds we in Masaka zijn, hadden we het rijk voor ons alleen. Rosemary had Fleur medegedeeld dat ze een nacht mee naar Kampala ging. Om onze avondplannen voor te bereiden een nieuwe route gelopen langs een voor ons nog onbekend winkeltje. We stapten binnen in het donker dus wij dachten dat de stroom wederom was uitgevallen. De eigenaresse kwam lief met een zaklamp voor ons bijschijnen en vertelde dat ze nog aan het sparen waren voor vaste elektriciteit. Met wat boodschappen op zak, de route afgemaakt en waren we klaar voor onze girlsnight. Fruit, koekjes, cakejes en 3 repen chocolade zorgden ervoor dat we niks tekort kwamen tijdens onze zelf geïmproviseerde chocolade fondue.

Midden in de nacht een berichtje gekregen met de tweede afmelding voor onze meeting. In de ochtend besloten de meeting de cancelen aangezien we zoveel mogelijk mensen erbij willen betrekken. Met een geïrriteerd gevoel toch lekker gaan sporten en gezorgd dat de volgende meeting gepland werd. Een deel van onze to do list afgevinkt tijdens een effectieve werksessie bij EBS.

Het was vrijdagochtend weer tijd voor Anouk om een training te geven in het water, dus de sportschool ingeruild voor het zwembad. Er was een evenement bij het hotel, dus na 20 minuten hoorden we de fanfare steeds dichterbij komen. Om het zwembad stonden de stoelen al klaar dus we waren al bang dat we publiek gingen krijgen. En ja hoor, onze zwemkunsten werden aandachtig bewonderd door zo’n 40 man van de fanfare. Je zou denken dat je het na 10 minuten wel gezien hebt, maar de ogen bleven op ons gericht. Toen onze training erop zat en we het zwembad verlieten, stonden hun ook op om te vertrekken. Toeval…?
In de middag een schoolmeeting gehad met studenten van HAN die ook hun minor volgen in het buitenland. Leuk om te horen wat hun ervaringen en indrukken zijn in Curaçao, Bali en de Filipijnen. We beseften ons weer dat we zeker de goede keuze hebben gemaakt en dus nu ons avontuur in Uganda doorbrengen. Friday pizza night, dus natuurlijk het weekend ingeluid met een lekkere pizza en een Nile Special in het donker want de stroom was weer eens uitgevallen.