14 oktober t/m 20 oktober
Inmiddels een beetje volgens routine, de maandag weer gestart met het doen van boodschappen. Aangezien dit onze wekelijkse bezigheid is, hebben we het al aardig onder de knie en waren we binnen één uur terug. Het budget proof ontwerp hebben we afgerond en een mooi documentje gemaakt dat we morgen kunnen laten zien tijdens de meeting. In de loop van de middag de sandalen aangetrokken voor een wandeling maar het gedonder kwam steeds dichterbij. Toch maar besloten om ons om te draaien en uiteindelijk een workout in de woonkamer gedaan. Na een verfrissende douche ging Lise eindelijk haar gewilde carrotcake bakken. Samen zaten we hard werkend aan de keukentafel. Lise gooide alle ingrediënten samen en Anouk was ons afstudeeravontuur aan het voorbereiden. Tijdens het harde werk kregen we bezoek van Hennie, onze buurtkip. Ze kwam een kijkje nemen en wilde ons huis niet meer verlaten dus hebben we onze redders in nood gehaald. Op ons terrein woont een gezin in een klein hokje die een oogje in het zeil houden en het terrein onderhouden. Super lieve mensen die ons altijd willen helpen, ook met het pakken van deze kip. In de avond wederom genoten van onze welbekende chapati maaltijd!
De dag begonnen met een meeting op school waar we verschillende dingen moesten mededelen. Het begon weer op z’n Afrikaans, niemand was aanwezig en we moesten zelf iedereen bij elkaar sprokkelen. Rosemary gebeld en gaf aan dat ze het niet ging halen. De meeting afgetrapt met het presenteren van ons budget proof model. Gelukkig waren ze er zelf ook al over uit dat het eerste ontwerp te prijzig was. Ze reageerden erg begripvol en waren een en al oor voor de toelichting van het nieuwe model. Even kort in het Nederlands overlegd, fijn dat niemand dat verstaat, en samen besloten dat we gingen vertellen over onze donatie. Een iets minder enthousiaste reactie dan we hadden verwacht maar er werd gelijk actie ondernomen. De lokale ‘aannemer’ die ze in gedachten hadden voor de vloer werd meteen uitgenodigd voor het doorspreken van het plan en de kosten. Met z’n allen naar het schoolterrein gelopen waar al snel beslist werd dat de locatie van de dining structure veranderd ging worden. Opnieuw ingemeten waarbij weer veel werd gediscussieerd in het Luganda. De laatste dingen afgerond en vlug naar huis want er stond een meeting met een eventueel afstudeer bedrijf gepland. De bouwkundige termen vlogen om onze oren en daar moesten we weer even aan wennen. Daarbij sloot de opdracht niet helemaal aan bij onze wensen waardoor we het gesprek even wilde laten bezinken en met z’n drietjes zijn gaan wandelen.
Woensdag bleef Lise ziek thuis en ging Anouk met Fleur naar school toe. Samen met Eddie en een lokale ‘aannemer’ voor het dak hebben ze verschillende materialen en prijzen besproken. Eddie is ook directeur en samen met hem zijn we het project voor de dining structure aan het opzetten.
Na het helpen van het snijden van cassave op school is Anouk snel teruggegaan naar Lise. Het beviel ons niet zo lang apart van elkaar te zijn. In de middag hadden we een meeting met een ander bedrijf wat betreft het afstuderen. De opdracht sprak ons erg aan en waren gelijk enthousiast over het bedrijf. Het gesprek werd afgesloten met “Welkom bij Vivare”, oftewel onze afstudeeropdracht was binnen.
Lui op de bank voor de eerste keer serie gekeken op de televisie in de woonkamer en de dag rustig afgesloten.
Eddie zou beiden aannemers uitnodigen voor een bespreking over de arbeidskosten, dus vroeg de wekker gezet omdat we nog geen tijd hadden doorgekregen van hem. Nadat we te horen kregen dat we pas om 3 uur op school moesten zijn, eerst uitgebreid ontbeten en bij EBS gewerkt.
Gerald kwam eindelijk onze schoenen weer terugbrengen, deze hadden we namelijk dinsdag meegegeven voor een schoonmaakbeurt. We hebben nog even getwijfeld of onze schoenen überhaupt terugkwamen, maar ze zagen er spik en span uit.
Aangekomen op school onze onderhandel charmes in de strijd gegooid en beide arbeidskosten iets omlaag kunnen krijgen. Nadat de buien waren overgetrokken, mee cassave gesneden en doorgegaan naar de sportschool. Bij terugkomst stond Fleur met haar hoofdlamp in een donkere woonkamer op ons te wachten. Raar, want bij ons appartement deed de stroom het wel. Rosemary gebeld voor hulp, een lange cijfercode op het kastje ingetoetst en toen hadden weer stroom, want blijkbaar was deze ‘op’.
Sinds deze week hebben ze de smaak te pakken en daarom gingen we vrijdag de eerste stenen kopen voor het project. Bij aankomst op de school was de eerste lading al gearriveerd omdat ze de regen voor wilden zijn. Hierdoor wordt de weg namelijk erg glad. Zelf gingen we mee om de andere twee ladingen stenen te halen en hebben we ondervonden hoe ruig de weg was. Onder het genot van een jackfruit toegekeken hoe de stenen op de truck werden geladen. Tijdens het wachten ook Rosemary gebeld om haar te updaten over het project, ze wist tot op heden nog niet van de donatie, het nieuwe model en dat er al een start was gemaakt. Tot onze verbazing reageerde ze erg kortaf en was ze echt alles behalve enthousiast. De sfeer tussen Rosemary en ons is al een aantal weken niet op en top, dus dit maar snel achter ons gelaten. Daarentegen heeft Eddie ons deze week op een goede manier verbaasd dat fijn is om te zien en wat ons ook energie geeft. Na de meeting van vorige week hadden we niet durven denken dat er zoveel vaart in het project zou komen en dat zelfs de volgende inkopen gepland staan. Blijkbaar kan het ook zo lopen in Afrika!
Het weekend goed ingeluid met Friday pizza night!
Zaterdag na het ontbijt vertrokken naar de sportschool. Het zonnetje scheen nog, dus Anouk pakte snel haar kans om een duik te nemen. Al snel begon het met donderen en regenen maar gelukkig heeft ze nog een uurtje kunnen zwemmen. Fleur en Lise waren lekker aan het sporten onder het genot van harde muziek. Hierdoor vergeten de ramen dicht te maken, waardoor het helemaal naar binnen was geregend. Na het sporten genoten van onze eerste echte warme douche in de afgelopen 2,5 maand, wat was dat genieten. Een warme douche is iets waar je thuis echt niet bij stil staat, maar iets dat hier absoluut een luxe is.
In de loop van de week is onze to do list erg lang geworden. Toen we eenmaal bij EBS zaten, was er wederom wéér geen wifi dus konden we niks afstrepen van onze lijst. Nadat ook het aanvragen van de verlenging van het visum niet lukte, hadden we ook geen motivatie meer om te koken dus iets lekkers besteld bij EBS.
De avond afgesloten met het kijken van een nieuwe serie op de tv in de woonkamer, met een kopje gemberthee. Een iets andere invulling van de weekenden dan thuis…
We ontkwamen er weer niet aan, de was moest gedaan worden. Zondag ochtend het zelfgemaakte apple crumble ontbijt in de oven gezet en begonnen met wassen. Het zonnetje scheen, dus ideaal weer om te wassen. Zoals we inmiddels wel gewend zijn, sloeg het weer om en hoorden we het gedonder dichterbij komen. Onze slaapkamers maar omgetoverd tot washok.
De to do list was nog steeds niet afgewerkt, dus bij EBS gaan zitten met een koffietje. Aangezien er dit keer wel wifi was, hard aan het werk gegaan.
Morgen staat er op de planning om houten palen te gaan kopen. Hopelijk kunnen we volgende week weer net zoveel vooruitgang boeken als deze week wat betreft het project.
Uganda Trip 