Goodbye Masaka – Wk 17

2 december t/m 8 december

Nog moe van het weekend, wat later opgestaan dan gepland maar er stond nog genoeg op de planning voordat we Masaka gingen verlaten. Op naar Town om onze nagels te doen, papieren te printen en boodschappen te doen voor het reizen. Eenmaal in Town begon het te regenen, wat hier in Uganda betekend dat je gewoon moet wachten totdat het droog werd maar we hadden wel betere dingen te doen dan wachten. Ook naar de markt geweest om afscheid te nemen van onze lieve marktvrouw. We hadden maar een beetje extra geld gegeven maar ze was super dankbaar, gaf ons een knuffel, ze wilde ons nummer om in contact te kunnen blijven en daarna nog samen een foto gemaakt.
Bij terugkomst voor de derde keer de was weer buiten gehangen zodat we het huis konden gaan poetsen. Hierna gedoucht en meteen doorgegaan naar het voetbalveld want we hadden beloofd nog een keer te gaan kijken bij Fleur die mee voetbalt met het priesterteam van Morris.
Voor de laatste keer samen met Fleur onze vaste chapati maaltijd gegeten, daarna nog even gerelaxt en ons bedje opgezocht.

Dinsdagochtend naar de school gegaan om afscheid te nemen van een aantal mensen. Opa en oma waren helaas niet aanwezig. Ons eindverslag overhandigt, Eddie een blouseje cadeau gedaan en iedereen bedankt voor de bijzondere tijd op de Good Samaritan School for the Deaf.
Terug bij het appartement, wat cadeautjes aan de security familie gegeven die rondom onze accommodatie werken en ons goed hebben geholpen waar nodig. Verschillende cadeautjes zoals een voetbal, wat eten en drinken en slippers. De man kreeg tranen in zijn ogen en het jongetje kwam ons een knuffel geven.
Rosemary kwam langs om het huis te checken en daarna zijn we in de middag gaan werken bij EBS om onze schoolopdrachten af te maken en in te leveren. Later in de middag kwam Rosemary terug om met Fleur te praten. Maandag had Rosemary zonder iets te zeggen al haar slaapspullen bij Fleur neergezet. Fleur zag dit echt totaal niet zitten en heeft dit aangegeven bij Morris. Deze middag kwam ze dus naar Fleur toe voor een gesprek waarin ze voor alles haar excuses aanbood, ook voor alle andere keren dat ze onaangekondigd kwam aanzetten en haar midden in de nacht bleef bellen. Daarna kwam ze ook bij ons langs, ook ons bood ze haar excuses aan, onder andere voor haar houding tijdens het afscheidsdiner.
Fleur begon aan het eten, terwijl wij onze backpack gingen inpakken voor ons vertrek. Het voelde erg gek om dit avontuur te gaan afsluiten. Nog gezellig met z’n drieën voor de laatste keer gegeten en al snel kwamen ze de auto afleveren. Een dikke bak kwam de poort binnen gereden en we keken elkaar lachend aan, dit werd ons huis voor de komende periode! De man vertrok na een korte uitleg over de auto en al snel stuitten we op het eerste probleem, we kregen de dubbele achterdeur niet open… Na een halfuur trekken en duwen, met de sleutel iets geprobeerd, brak ook nog de reserve sleutel af. Een goed begin is het halve werk!

De dag van vertrek was aangebroken, dus vroeg uit de veren en samen met de security familie de auto ingepakt. Tijdens het ontbijt kwamen Muhammed en Ronnie binnengelopen om ons uit te zwaaien. Tot onze verbazing was Gerald er helaas niet bij. Nog even kort op hem gewacht, maar we moesten uiteindelijk toch vertrekken. Nadat Rosemary gisteren haar excuses had aangeboden, liep ze bellend weg en zei ze dat ze nog terug kwam dus ook van haar hebben we geen afscheid meer kunnen nemen. Muhammed en Fleur een knuffel gegeven waar wel een traantje bij kwam kijken en samen met Ronnie naar Town gereden om hem daar af te zetten. Hem een knuffel gegeven en de reis kon nu echt gaan beginnen, dachten we…
Nog geen twee minuten onderweg, kwam Lise erachter dat ze haar tasje met paspoort en alle belangrijke spullen thuis had laten liggen. Muhammed gebeld of hij even voor ons op en neer kon rijden. Ondertussen hadden we gezien dat de tank leeg was dus als eerste bestemming richting het tankstation gereden. Midden in Town, stopte de auto ermee, oftewel het tankstation gingen we niet meer halen. Stonden we dan midden op de weg. Gelukkig de auto nog aan de praat kunnen krijgen zodat we nog naar de zijkant van de weg konden rijden. Ronnie gebeld, die vervolgens een jerrycan Diesel kwam brengen zodat we de weg naar het tankstation konden voortzetten. Anderhalf uur later dan gepland kon onze reis nu dan toch echt beginnen.
Na dit alles, verliep de reis wel prima. Een muziekje in de auto opgezet en op weg gegaan naar de eerste camping in Masindi. Onderweg nog een keer gestopt om te tanken, waar we erachter kwamen dat de dubbele achterdeur nu echt niet meer openging. De monteur bij het tankstation kwam ook kijken en die zei dat het kapot was dus dit even voorlief genomen en onze weg voortgezet want we hadden nog een aantal uur te rijden.
Aangekomen bij de eerste camping, toch de achterdeur open gekregen en samen uitgevogeld hoe we de roof top tent moesten opzetten. Makkelijker dan gedacht, dus de tent stond zo. Verder rustig aan gedaan, zelf gekookt, een biertje dronken, spelletje gedaan en op tijd de tent ingedoken want dit nieuwe avontuur is toch wel vermoeiend.

Donderdagochtend ontbeten, de tent ingeklapt en vertrokken naar de Rhino tracking. Regenlaarzen aangetrokken, tien minuutjes met de auto het park in gereden en lopend opzoek gegaan naar de neushoorns. Al snel zagen we de eerste twee neushoorns, een moeder met een kleintje, lopen. Een beetje gespannen, mochten we steeds dichterbij komen. Het is onwerkelijk dat je zo dichtbij een groot ‘gevaarlijk’ dier kan komen. Na even de beesten te hebben bewonderd, dwars door het moeras gelopen om de volgende neushoorns te zoeken. Het was erg warm, dus de meeste neushoorns waren aan het rusten onder de bomen. Nog twee grote neushoorns gespot en daarna terug gegaan naar het startpunt.
Na deze prachtige ervaring doorgereden naar de Murchison Falls, naar de tweede camping gelegen midden in het park. De tent uitgeklapt en snel nog even lunch gaan maken. Vanuit de bosjes zat er een aap op ons eten te loeren. Er was door de werknemers al gezegd dat we de auto goed moesten sluiten omdat de aapjes graag een kijkje komen nemen opzoek naar eten. En ja hoor, we waren nog tien seconden weg en de aap sprong op de auto en ging kijken of er nog wat lekkers te halen viel.
Opgefrist, in de camping stoel gechilt en in de avond bij het restaurantje wat gegeten en een biertje gedronken. Een spelletje gedaan, nog even gebeld en daarna onder een mooie sterrenhemel gaan slapen. Lise werd ’s nacht wakker van de grazende nijlpaarden om onze auto. Verder lopen hier over het terrein zwijntjes en apen.

Vrijdag heel vroeg opgestaan want om half 7 zou de gids er zijn voor onze geplande game drive door het park. Tentje uit en deze ingeklapt in het donker, daarna ben je wel meteen wakker. Bij de auto snel wat ontbeten en toen vertrokken richting de dieren. Murchison Falls is het grootste National Park van Uganda, met een grootte van bijna 4000 vierkante kilometer!
Verschillende dieren gespot waaronder giraffen, buffalo’s, hertjes en een grote olifant. Maar ook in de verte verschillende leeuwen en een luipaard liggend in een boom gezien. Met de verrekijker konden we deze dieren goed bewonderen. Nu dat we onze eigen auto hebben, konden we zelf rijden door het park, wat is dat ongelofelijk gaaf!
Terug op de camping geluncht met wentelteefjes en daarna naar de Murchison Falls gereden waar we een hike hebben gedaan naar het uitzichtpunt op de watervallen. Niet zo slim gepland, om op het heetst van de dag deze wandeling te doen, maar we gingen er toch voor. Met 31 graden en pal in de zon, genoten van het prachtige uitzicht. Op de terugweg van de route konden we mooi afkoelen bij de zogenaamde ‘cold shower’. Door de hevige watervallen spat het water in kleine druppels omhoog, waardoor je op het laatste uitzichtpunt helemaal nat wordt. Wat een ervaring!
Bezweet maar voldaan teruggereden naar de camping, lekker afgespoeld onder de koude douche en onze kleren maar gelijk uitgewassen. Nu was het wel weer eens tijd om even te relaxen. De laptop erbij gepakt en de blog gaan schrijven.

Zaterdagochtend vroeg opgestaan met een mooie zonsopgang van ons tentje. Bij het opruimen van onze spullen kwam een zwijn ons vergezellen. Hij snuffelde om de auto heen en kwam erg dichtbij. Na het ontbijt meteen vertrokken want er stond een lange rit voor de boeg. We zaten midden in de natuur want na anderhalf uur waren we het National Park pas uit. Snel daarna hielden de asfaltwegen op en de volgende 50 km waren alleen nog maar zand, hobbels, gaten en stof door verschillende dorpjes. Onderweg nog een rolex aan de weg gescoord en genoten van de mooie uitzichten en de bijzondere ervaring om hier zelf te mogen rijden.
Aangekomen op locatie, een camping in het bos met uitzicht over de Nijl met een leuk barretje en veel aapjes. Eerst de tent uitgeklapt en daarna met een drankje genoten van het mooie uitzicht en bijgekomen van de lange rit. De dag afgesloten met een spelletje en een lekker biertje!

Na een frisse nacht, zondag wederom vroeg opgestaan. Na het ontbijt kwamen ze ons halen voor het rafting avontuur. Eerst kregen we een briefing en vervolgens mochten we instappen in een open truck waar we achterin konden gaan staan, je moet je goed vasthouden aan de railing. Er was een heel team aanwezig dat mee het water opging om ervoor te zorgen dat het allemaal goed verliep. Dat zegt ook wel iets over de ervaring die ons tegenmoet stond!
Op het rustige water kregen we uitleg over het zitten, het paddelen en meer instructies. Al snel stond de eerste rapid (stroomversnelling) op ons te wachten. Level 3, dus dat moest wel goed komen! Voorwaarts peddelen, peddelen en peddelen en daarna moesten we van de gids gaan zitten. We klapten op de golf, waardoor vervolgens de boot op z’n kop belandden. Dit hadden we nog niet zien aankomen dus geschrokken kwamen we met ons hoofd boven water. Anouk zag Lise nog niet want die zat nog onder de boot. Toen we elkaar weer gevonden hadden keken we elkaar beangstigend aan en dachten we, waar zijn we toch aan begonnen!
Vol goede moed weer de boot ingeklommen op naar de volgende rapid. Op sommige stukjes moesten we met boot en al het water uit omdat de rapid te heftig was (level 6!) waarbij je in zo’n grote boot een kleine overlevingskans hebt. De rapids werden continue afgewisseld met stukken kalm water met mooie uitzichten waar we even konden bijkomen en genieten van de omgeving en de ervaring. Na een aantal rapids waarbij we uit de boot vlogen en de boot nog verschillende keren op de kop is beland, konden we op een rustig stuk genieten van stukjes watermeloen, ananas en wat koekjes en water. Tijdens het raften werden er foto’s van ons gemaakt die we morgen zullen ontvangen dus die hebben jullie nog tegoed van ons bij de volgende blog!
Na de rafting ervaring stond er een lekkere burger en een Nile special op ons te wachten. Een Nile special aan de Nijl mag natuurlijk niet ontbreken. Met het biertje in de hand weer de truck ingestapt en over de zandwegen teruggereden naar de camping. Aangekomen bij onze tent, was onze auto een groot speeltoestel geworden voor de aapjes uit de omgeving.
Ons opgefrist en in de middag lekker gerelaxt met een mooi uitzicht over de Nijl. Op naar een nieuwe week vol met avonturen.