13 janauri

Na een prima vlucht en weer tussenstop in Instanbul aangekomen op Schiphol in onze korte broek. We waren vol spanning op onze backpacks aan het wachten en stiekem al om ons heen aan het kijken of we al bekende gezichten zagen. Sam, Beau, Ilse, Daan & Mandy (ouders Anouk), Jan & Jacqueline (opa en oma Anouk), Dorine & Ludwig (schoonouders Anouk) stonden klaar om ons op te halen.
Iedereen stond ons op te wachten bij Gate 3 maar daar kwamen wij niet naar buiten. We verrassten ze vanuit de zijkant en waren super blij om iedereen te zien. Weer heerlijk kunnen knuffelen met iedereen en daarna rustig naar de auto gelopen.
Heel fijn maar ook heel gek om na zo’n lange tijd weer in Nederland te zijn. Opweg naar een plek om samen ergens te gaan eten, reden we gelijk de file in wat we de afgelopen periode zeker niet gemist hadden. Met z’n allen een burger gegeten bij de Burgerking en daarna afscheid genomen van elkaar. Na 5 maanden samenleven was het weer tijd om naar ons eigen huis te gaan.
Lise kreeg thuis ook een warm welkom van haar ouders, broers en Lisa die haar aan het opwachten waren.
Heerlijk om weer warm te kunnen douchen en in je eigen bedje te kunnen slapen met onze lieve vriendjes. Het grote temperatuursverschil was nog erg wennen.
Beiden hadden we de eerste week niet zoveel gepland om weer rustig te kunnen gaan wennen aan Nederland.

Na iets meer dan een week moesten we weer naar school om een eindpresentatie te geven over ons project in Uganda. Dit afgesloten met een 8,3!
Ondanks dat het afstuderen snel zal gaan beginnen, hebben we ons voorgenomen om de relaxe instelling van Afrika proberen vast te houden in onze mindset.

In de derde week samen naar de sauna geweest en lekker gekletst over onze terugkomst in Nederland. Wat is het fijn om weer veilig over straat te kunnen zonder dat mensen je nakijken of naroepen. En de luxe supermarkten met ongelofelijk dure prijzen.
Maar ook de simpele dingen zoals een boterham met kaas, water uit de kraan kunnen drinken en de vaatwasser en wasmachine.
Na deze bijzondere ervaring beseffen we ons hoe goed we het eigenlijk in Nederland hebben en dat het niet overal in de wereld hetzelfde is.

Bedankt allemaal voor het volgen van ons avontuur!

6 januari t/m 12 januari

Maandagochtend na wat fruit te hebben gegeten, een wandeling gemaakt aan het strand en voor de laatste keer op het strand van Paje wat gedronken en gegeten. Bij terugkomst stond de taxi al op ons te wachten, dus snel onze tassen gepakt en vertrokken naar Nungwi, ons laatste bestemming van ons avontuur.
Aangekomen bij BamBam Bungalows. Een leuke accommodatie dichtbij het strand, waarbij we onze eigen kamer met badkamer hebben en een eigen balkonnetje, uitkijkend over het zwembad. De lieve mensen en hond verwelkomden ons en een van de jongens liet ons de weg zien richting het strand. Even goed onderhandeld voor een mooi prijsje voor een strandbedje om de namiddag op door te brengen.
Dit strand is meer geschikt voor toeristen die willen zwemmen, de stranden zijn prachtig wit met een helder blauwe zee die vaak vloed is waardoor je makkelijk en vaker een duik kan nemen.
Na even gerelaxt te hebben, teruggelopen richting onze accommodatie door de straatjes waar de lokale bevolking woont. Een enorm contrast met de verschillende luxe verblijfplaatsen gelegen in een toeristische plaats zoals hier.
Ons opgefrist en een leuk tentje aan het strand opgezocht om wat te gaan eten. Het hele strand zit vol met toeristen die aan het dineren zijn. Na onze roadtrip waar we regelmatig alleen op een camping stonden, is dit nog even wennen voor ons. Zo kunnen we wel alvast een beetje wennen aan de drukte thuis in Nederland. Lekker genoten van een pasta pesto, lasagne, tiramisu en een fles wijn. De avond nog voortgezet met wat goede gesprekken over van alles en nog wat en daarna gaan slapen in onze heerlijke kamer met twee aparte bedden en een goede airco!

Na lekker geslapen te hebben, konden we aanschuiven bij het ontbijt. Het ontbijt wordt vers in het keukentje gemaakt en ze doen enorm hun best om het ons naar onze wens te maken. Tijdens het ontbijt, andere Nederlands ontmoet en wat ervaringen en tips gedeeld.
Onze spullen gepakt en de boda boda gepakt om geld te gaan pinnen. Bijna geen toeristen die hier een boda boda pakken omdat er genoeg taxi busjes rondrijden en die voor toeristen vanzelfsprekender zijn. Maar deze reizigers pakken maar al te graag een boda boda!
Een stukje verderop het strand, voor een goede prijs weer een strandbedje weten te regelen en de hele dag gerelaxt. Op het strand lopen veel lokale mensen rond met het doel om iets te verkopen zoals fruit, cashewnoten, kleren maar ook massages en het vlechten van je haar. Wij dachten altijd, wie koopt dat nou?! Na al onze reiservaring en een week in Zanzibar te zijn, wij dus… Een zakje cashewnoten, een paar souvenirs en ook heeft Lise d’r haar laten invlechten. Best leuk om dit vanuit je luie stoel te kopen en zo de lokale bevolking te supporten, ook is dit nog vele male goedkoper dan in een strandtent. Ook lopen er veel Maasai mensen rond op het strand. Dit zijn lokale mensen van een bepaalde stam, ze worden vaak vanuit het vasteland naar toeristische plekken gestuurd door familie om geld te verdienen. Ze spreken je dus regelmatig aan voor een praatje met uiteindelijk als doel om iets te verkopen.
Ons ritueel gevolgd en wat later op de middag ons opgefrist en weer teruggekeerd naar het strand om lekker wat te gaan eten. Nog genoten van wat shows op het strand, waarbij je iedere keer weer toch wat kleins geeft om de lokale bevolking te supporten. De dag afgesloten met een Aperol Spritz en daarna ons bedje opgezocht.

Na het ontbijt woensdagochtend, nog wat souvenirwinkeltjes afgestruind en wederom onderhandeld voor goede prijzen, we hebben de tactiek inmiddels aardig door. Lekker gerelaxt op het strand en af en toe een verfrissende duik genomen in de zee.
Op wat aanraden van andere Nederlands, bij een vrouw die rondloopt op het strand wat vers fruit gekocht. De ton met fruit haalde ze van haar hoofd, ze waste het fruit en sneed het in stukjes voor ons. Een mango, twee bananen en een maracuja voor maar 6000 Tanzaniaanse Shilling, oftewel iets meer dan 2 euro.
Met deze relax dagen op het strand, zijn we al aardig ver gekomen in onze boeken.
In de avond bij een ander strandtentje een lekkere poke bowl gegeten, wederom met een lekker wijntje, dit blijft tenslotte onze laatste week ;).
Toen we terug wilden lopen was het inmiddels vloed geworden, dus konden we niet meer langs het strand terug naar de accommodatie lopen. Een andere route gelopen dan normaal, dus door de wat donkere en onbekende straatjes de weg terug gevonden. Lekker op tijd naar bed gegaan want morgen moesten we vroeg op voor ons snorkel avontuur.

Donderdagochtend weer lekker ontbeten en op weg gegaan naar LuLu Dive Centre. Flippers en duikbrillen gepast en al snel konden we de boot op die richting Mnemba Island zou varen. Anderhalf uur later kwamen we aan op onze niet zo snelle boot, waardoor we flink aan het schommelen waren. Het anker werd uitgegooid en we konden snel het water in. Bij ons in de boot zaten nog twee andere mensen die gingen duiken, maar wij gingen met onze eigen instructeur het water in om te gaan snorkelen. We lagen nog geen 5 minuten in het water en er kwamen een aantal doflijnen op nog geen twee meter afstand voorbij gezwommen, zo vet! Een stukje verderop waren er heel veel boten die opzoek waren naar dolfijnen. Een groep boten achtervolgden de dolfijnen, dat echt niet goed is voor deze beestjes, erg zielig om te zien. Onze organisatie doet dit bewust niet, maar we hadden gewoon heel veel geluk dat ze voorbij kwamen zwemmen. Nog driekwartier rond gesnorkeld en verschillende vissen, zeesterren, een rog en andere zeedieren gespot. Even een korte pauze gehad op het water waarbij we verschillende soorten fruit kregen. Naar een ander plekje gevaren en in het water gegaan voor de tweede snorkel ronde. Het is prachtig om in dit helder felblauwe water te zwemmen en ook het mooie koraal te zien. Toen we terug waren op de boot, vertelden de duikers dat ze zelfs een kleine baby haai hadden gespot!
Terug gevaren richting het strand van Nungwi, waarbij iedereen een dutje had gedaan op de boot ondanks het geschommel. Op de terugweg naar de accommodatie een lekker schepijsje gehaald en nog een lekkere duik genomen in het zwembad. Besloten om vanavond hier te blijven, noedels te eten op ons balkon en een desperado te drinken met een spelletje erbij. Bij een desperado kan een limoentje natuurlijk niet ontbreken. Gelukkig hadden we deze tijdens onze wandeling in het Jozani Forest vers van de boom geplukt en meegenomen, die kwam nu mooi van pas!

Vrijdagochtend na het lekker verse ontbijt weer naar het strand gewandeld. Van de zon genoten, een boek gelezen en af en toe een duik genomen in de zee. De strandbedjes worden steeds leger, je kunt dus ook goed merken dat er minder toeristen zijn.
Voor de lunch, weer wat lekker lokaal vers fruit gekocht bij het lieve vrouwtje die voorbij komt op het strand. In de hitte teruggelopen naar onze accommodatie en ons rustig klaargemaakt voor de laatste Friday pizza night. Bij een sfeervolle Italiaan gaan zitten en de lekkerste pizza ooit gegeten. Eén pizza met verse tonijn en één pizza met varken en champignon en natuurlijk ook een lekkere fles wijn erbij. Na het heerlijke diner, op aanraden van de locals naar een uitgaansplek gelopen, alleen was er helaas nog niks te doen. Een cocktail gedronken en toch maar besloten om terug te lopen naar onze verblijfplaats. Halverwege de terugtocht sloeg de klok twaalf uur en dat betekende maar één ding: Lise was jarig! Door de Afrikaanse straatjes werd er door Anouk natuurlijk verschillende verjaardagsliedjes gezongen. Bij aankomst werd Lise verrast door versieringen aan het balkon en een kaartje met wat lekkers op de tafel. Geregeld door lieve Nederlands die hier ook verblijven en die we regelmatig tegenkomen en dan een praatje maken.
Samen nog een desperado gedronken om Lise d’r verjaardag in te luiden en vervolgens lekker naar bed gegaan.

Zingend de ochtend begonnen en aangeschoven bij het ontbijt. Daarna stond er een onverwachte verrassing te wachten voor Lise. Ze kreeg een heel leuk filmpje te zien waarin heel veel lieve mensen haar feliciteerde met haar verjaardag. Ze vond het erg leuk om van iedereen thuis iets te zien en te horen! Ondanks dat we ver weg in Afrika zijn, voelde ze zich hierdoor wel echt jarig.
Nog voor 2 uurtjes even naar het strand gegaan want in de middag stond er een afspraak op de planning. Bij de accommodatie geluncht, opgefrist en richting de tattoo shop gereden. Het blijft Afrika, dus omdat de afspraak niet goed was vastgelegd moesten we anderhalf uur wachten. Gelukkig daarom genoeg tijd om een mooi lettertype uit te kiezen. Eenmaal gezet, beide super blij met het resultaat en dat we op deze manier samen de afgelopen 5 maanden kunnen afsluiten met een mooie herinnering.
Met de boda boda terug gereden wat ook meteen het laatste boda boda ritje voor ons was. Ons even omgekleed en klaargemaakt en daarna op pad gegaan voor het verjaardagdiner. Sushi besteld, iets waar we ons al weken op verheugden. Onder het genot van een flesje prosecco genoten van het heerlijke avondmaal. Anouk had stiekem geregeld dat ze het dessert feestelijk zouden komen brengen. En ja hoor, later op de avond werd de chocolade brownie met drie obers zingend en dansend op tafel gezet. Ze maakten nog even een rondje door het restaurant, waardoor Lise eerst dacht dat het niet voor haar zou zijn. Maar ze kwamen terug en staken daarna al zingend het kaarsje aan.
Nog even na gekletst en redelijk op tijd het bed ingedoken voor onze laatste nacht hier.

De laatste dag van ons avontuur in Afrika was zondag aangebroken. Voor de laatste keer aangeschoven voor het ontbijt en voor de laatste keer naar het strand gegaan. Nog even genoten van de zonnestralen, het strand en de zee want thuis staat het koude weer op ons te wachten.
Het laatste dagje aan het strand was heerlijk, er stond ook een lekker wind maar dit zorgde wel voor een wat wildere zee. Lise heeft d’r haar nog laten vlechten en we hebben voor de laatste keer fruit gekocht op het strand.
In de loop van de middag terug gegaan naar de accommodatie om de blog te gaan schrijven en spullen te gaan pakken. Eerst nog even taart uitgedeeld voor Lise haar verjaardag van gisteren.
Met mixed feelings gaan we onze tassen inpakken en vannacht richting het vliegveld. Heel onwerkelijk dat er nu echt een einde komt aan ons avontuur en we morgenavond weer thuis zullen zijn en in ons eigen bedje zullen slapen.

Tot snel iedereen!!!!

Volgende week komt er nog een laatste blog, hoe we het ervaren om weer thuis te zijn in Nederland en of we de terug cultuur shock ervaren.

30 december t/m 5 januari

Maandagochtend nog aan het strand ontbeten en daarna met de backpacks in de tuktuk richting Dar Es Salaam gegaan. Ingecheckt bij het hotel en onze spullen in de kamer gezet. Een heerlijk zacht bed, een goede badkamer en airco. Het hotel was het enige fatsoenlijke gebouw in de straat. Door de stad gelopen met als doel de markt. Deze zijn we uiteindelijk niet opgegaan vanwege de drukte van de mensen en de overweldigende drukke straten. In een ruk doorgelopen naar de shopping mall. Je stapt binnen in een modern en schoon winkelgebouw met bekende en Europese voorzieningen en winkels. Heel raar om zo’n groot contrast te zien in een stad zoals deze. Wat winkels binnengelopen, ergens geluncht en besloten om naar de bioscoop te gaan die zich ook bevindt in de shopping mall. Super leuk om de nieuwe Lion King film (Mufasa) in Afrika te bekijken, omdat we ook al deze dieren in het wild hebben kunnen zien. Op aanraden van internet (TripAdvisor) vast tickets voor de ferry gekocht bij het ticket office om ons de chaos van morgen een beetje te kunnen besparen. Even langs de kerk gelopen, binnen gekeken en door de stad teruggelopen naar ons hotel.
In de avond op onze hotelkamer wat gegeten en een filmpje gekeken in bed.

Na een goede nachtrust in een lekker zacht bed ons verslapen en gehaast op pad gegaan naar de ferry. Toen we met de taxi aankwamen rijden bij de ferry begon de chaos meteen. Er renden verschillende mannen achter onze auto aan om ons te komen helpen met onder andere ticketverkoop en het dragen van onze tassen. De auto stond nog niet stil en de deuren werden al open getrokken. Ze pakten onze tassen op de rug zonder dat we dat vroegen. Aangegeven dat we onze eigen tassen konden dragen en richting de poort gelopen. Ingecheckt met ons ticket en paspoort en verder gegaan naar de tassencontrole. Toch maar twee mannen ons laten helpen die ons vervolgens begeleidt hebben door alle hectiek. Nadat we onze backpacks in een trolly hadden neergelegd moesten we wachten totdat we de ferry op konden. De mannen een fooi gegeven en ze vriendelijk bedankt.
Eenmaal op de ferry zag alles er netjes en verzorgd uit, was er airco en konden we gewoon met z’n tweetjes ergens rustig zitten. De boottocht naar Zanzibar duurde ongeveer anderhalf uur, waarbij de boot helaas verschillende keren aan het schommelen was. Na een misselijkmakende tocht, waren we blij dat we op het eiland aangekomen waren, maar dat was voor korte duur. In alle drukte en warmte moesten we nog een formulier invullen zodat we een stempel kregen in ons paspoort. Snel onze tassen gepakt en opzoek gegaan naar een taxi. Meteen werden we er mee geconfronteerd dat we op een erg toeristisch eiland waren en daarmee ook de taxi’s een flink stuur duurder zijn. Ons best gedaan om een fatsoenlijke prijs te krijgen voor een rit naar Paje, het oosten van het eiland.
Aangekomen bij de accommodatie, onze kamer bekeken en eerst op zoek gegaan naar lunch. Een beetje de omgeving verkent, nog geld gepind en naar de supermarkt geweest.
Daarna rustig aan gedaan en ons klaargemaakt om ergens te gaan eten en nieuwjaar te gaan vieren. De accommodatie is prima, maar verder niet bijzonder en helaas deed de stroom het niet.
Bij een veel te dure tent mee gegeten van het buffet en onder het genot van een lekker wijntje genoten van de gezellige sfeer. Wat later op de avond een uitgaansplek aan het strand opgezocht en feestend het nieuwe jaar ingegaan.
Voor iedereen nog een gelukkig nieuwjaar en de beste wensen voor 2025!
Na lekker gedanst te hebben was het al bijna ochtend toen we ons bed in doken in de veel te warme slaapkamer. Toen we nog even een fles water uit de koelkast wilden pakken, werden we verrast door twee mensen die op de keukenvloer lagen te slapen… Het kan hier allemaal.

Na 3 uur slaap, het bed uitgezweet. De stroom lag er nog steeds af dus de waaiers op onze kamer deden het niet. Een strandtentje opgezocht voor een lekker ontbijt en daarna op een strandbedje gaan liggen bij dezelfde tent. De zee is overdag erg ver weg maar aan het einde van de middag wordt het weer vloed. Ook wordt er flink gekitesurft op dit strand dat leuk is om naar te kijken. De rest van de middag in de zon gelegen en rustig aan gedaan.
Even bij de accommodatie onszelf opgefrist waar de stroom het nog steeds niet deed. ’s Avonds teruggegaan om bij de strandtent een hapje te eten. Genoten van een lekkere rijstbowl en een pasta pesto met een lekker frisse zeewind.

Wederom een veel te hete nacht zonder waaier doorgebracht. Donderdagochtend vroeg op pad gegaan voor een ontbijtje waarna een taxi ons kwam ophalen om naar Old Stone Town te gaan. Het tripje begonnen bij een slavernij tentoonstelling, waarbij we een rondleiding kregen langs verschillende historische plekken. De kelder waar ze vroeger de slaven vasthielden, de kathedraal en standbeelden aangevuld met verhalen over de geschiedenis van onze gids. Als laatste de gehele verhaallijn langsgelopen en indrukwekkende dingen gelezen van mensen die vroeger als slaaf werden behandeld. Na dit interessante maar heftige bezoek door de pittoreske straatjes van Stone Town gedwaald en verschillende souvenirwinkeltjes bezocht. De straatjes zijn meer op toeristen gericht en ook hier is een groot contrast met de andere woonwijken op Zanzibar. Maar ook wel lekker om op deze manier een echt vakantie gevoel te krijgen.
Aan het einde van de middag werden we weer opgehaald door de taxi die ons terugbracht naar Paje. Op pad gegaan voor chickenwraps als avondeten en wat fruit gehaald langs de weg. In de avond met het thuisfront gebeld en een spelletje gedaan. Naar bed gegaan met een waaier die het eindelijk weer deed.

In de ochtend waren we weer vroeg op, want de stroom hielt er mee op dus werd het weer bloedheet op de kamer. Nog even rustig aan gedaan en wat fruit gegeten bij onze accommodatie waarna we naar ons vaste plekje op het strand zijn gelopen. Een boek gelezen, spelletje gedaan en als lunch een panini gegeten. Een aantal keer per dag komen er verschillende groepen met lokale mensen een ‘show’ uitvoeren. Ze doen verschillende trucjes, salto’s, ratslagen en maken een toren van wel 5 mensen hoog.
Nadat we ons hadden opgefrist in onze kamer, besloten om ergens pizza te gaan eten want het bleef tenslotte Friday pizza night. Een lekker wijntje erbij besteld en later op de avond een feestje opgezocht op dezelfde plek als met nieuwjaar. Met het uitgaan zijn er heel veel toeristen maar ook genoeg lokale mensen. Hoe later het wordt op de avond, hoe meer we worden aangesproken en hoe meer mensen met ons willen dansen. De uitgaansavonden zijn hier erg intens kun je wel stellen.

Ondanks dat het erg laat was geworden, konden we gelukkig wel een beetje uitslapen omdat de waaier op onze kamer het dit keer wel deed. Met ons brakke hoofd naar het strand gelopen voor ontbijt/lunch. De rest van de dag aan het strand gelegen en een boek gelezen. Ook komt er af en toe een kudde koeien langs gelopen over het strand, grappig om te zien. Vanuit het strand langs de winkel gelopen en bij de accommodatie ons lekker opgefrist onder een koude douche. Helaas viel weer de stroom uit dus moesten we onze avond in het donker voortzetten. Simpel wat noedels als avondeten gemaakt en even wat tijd voor onszelf genomen en allebei serie gekeken. Op tijd naar bed gegaan, maar aangezien de stroom het niet deed was het weer bloedheet op de kamer.

Na weer een warme en slapeloze nacht, zondagochtend vroeg ons bed uit gegaan voor een wandeling door het Jozani Forest, het enige National Park van Zanzibar. De gids stond ons op te wachten en omdat we vroeg waren was het gelukkig nog niet zo druk met andere toeristen.
Eerst naar de mangroven gewandeld, tropische bomen die in het water groeien waarvan de wortels gedeeltelijk boven de grond groeien. Het water bij de mangroven, gaat met het getij mee en is daarom dus ook zout. De mangroven zijn zo ontwikkeld dat ze het zout via hun wortels kunnen scheiden en alleen het benodigde water gebruikt wordt voor de groei van de boom en bladeren. Ook zie je overal krabbetjes lopen. Hierna zijn we verder het bos ingelopen waar we verschillende soorten aapjes hebben gespot waaronder de Red Colombus Monkey. Gedurende de wandeling kwamen we in verschillende stukken bossen die ieder zijn eigen unieke begroeiing had. Na deze 3 uur durende wandeling door het bos even verderop een boda boda aan de weg gepakt en terugreden naar Paje.
Onze bikini aangetrokken en richting het strand vertrokken. Tijdens de lunch nog even de blog geschreven en de rest van de dag gerelaxt aan het strand. ’s Avonds onze tassen ingepakt want morgen gaan we naar de laatste bestemming van onze reis, Nungwi, het noorden van Zanzibar.

23 t/m 29 december

Zoals beloofd, hier nog de foto’s van afgelopen zondag waar jullie onder andere de mooie watervallen, het mooie park en de nieuwe campingplaats aan zee kunnen zien!

Maandagochtend wakker geworden met een prachtige zonsopkomst aan zee. Dus vroeg ons tentje uitgegaan en de dag begonnen met een verfrissende duik in het water. Besloten om op dit mooie plekje nog een nachtje langer te blijven dus gerelaxt aan het strand, af en toe een duik genomen in de zee voor wat verfrissing en geluncht met wentelteefjes. Van de lieve campingbuurman (Matthew), snorkelspullen geleend en een poging gedaan tot snorkelen. Inmiddels was de zee helemaal eb geworden, dus met de flippers aan over de steenachtige bodem richting het water gelopen. We kwamen steeds meer zee-egels tegen en ook waren de golven groter dan dat we in eerste instantie dachten. Na even twijfelen, weer met de flippers aan terug gewaggeld naar de auto. Snel daarna begonnen met koken en de dag afgesloten met een biertje op het strand! Daarna de tent ingedoken en alleen het muggennet dichtgedaan. Zo konden we de volgende ochtend weer opstaan met een mooie zonsopkomst en kon het een beetje afkoelen in de tent.

Verschillende keren in de nacht wakker geworden van de regen waardoor onze dekens door het muggennet heen nat waren geworden. De natte spullen in de auto gelegd, de natte tent ingeklapt voor het vertrek richting Voi. Voordat we konden gaan, had onze camping buurman onze hulp nog even nodig. De auto naast die van hem geparkeerd, zodat hij met startkabels zijn accu kon opladen. Hierdoor onszelf vastgereden in het zand maar gelukkig wist Matthew precies wat te doen. De auto in H4 gezet, de wielen gelockt en we konden zo wegrijden van de camping. De volgende camping genaamd Kivuli Camp lag midden in een National Park dus toen we de hoofdweg afreden, spotten we meteen een kudde olifanten bij een waterplek. Na een half uur rijden door het park kwamen we aan op de camping. Geen andere mensen, geen bereik en midden in de natuur. In de middag, de auto ingestapt en zelf op safari gegaan door het park. Al snel begon met het regenen en werden de zandwegen maar slechter en slechter. Vanuit de camping hadden we een kaart mee gekregen maar daar stonden alleen rechte wegen op, maar dat waren ze absoluut niet. Ondanks de regen toch verschillende dieren gezien zoals apen, twee zebra’s, een aantal giraffen en één olifant. Waar we al een beetje bang voor waren, werd werkelijkheid. We kwamen met de auto vast te zitten in de modder… Daar sta je dan met z’n tweeën in de regen, zonder bereik in een niet veel bezocht park met wilde dieren. Maar gelukkig had Matthew ons deze ochtend uitgelegd wat te doen als je vast komt te zitten, toeval bestaat niet?! Wederom de wielen gelockt en onszelf uit de modder gereden. Na dit avontuur besloten terug te rijden naar de camping, maar de wegen werden er niet bepaald beter op. Al snel gleed heel de auto door en stonden we dwars op de weg. Gespannen en gefocust de camping bereikt en konden we weer rustig ademhalen. Gedoucht en gekookt en ’s avonds een fles wijn besteld want ook hier was het kerstavond. Voor de laatste keer de nacht doorgebracht in onze tent, waarbij we ’s nachts nog wakker werden door een grazende buffalo.

Woensdagochtend vroeg vertrokken want we moesten vandaag de grens over naar Tanzania. De afgelopen nacht had het nog regelmatig geregend dus de wegen waren nog steeds erg modderig. Dus de route richting de hoofdweg was weer erg spannend, wel nog één giraffe gezien en verse sporen van olifanten poten. De verharde weg naar de grens was grotendeels gelegen in het Tsavo West National Park dus onderweg nog verschillende zebra’s, giraffen en hertjes gezien. Eenmaal aangekomen bij de grens verliep het allemaal redelijk soepel in tegendeel met de grens van Uganda. Nadat we ons visum binnen hadden, moesten we ook onze auto registeren. Ondanks dat deze niet in het systeem stond, kregen we binnen 3 seconden toch een stempel, zo makkelijk gaat dat. Een klein uurtje later arriveerden we bij Karibu Africa Home gelegen in Moshi. De auto helemaal uitgeladen en al snel werd de auto opgehaald door het verhuur bedrijf. Gek dat we ons ‘huisje’ nu kwijt zijn en een nieuwe fase van onze reis ingaan.
Omdat het eerste kerstdag was, een leuk plekje met uitzicht op de Kilimanjaro opgezocht en daar genoten van een 3-gangendiner en een lekker wijntje. Het reizen blijft erg vermoeiend dus op tijd terug naar onze accommodatie gegaan. Natuurlijk nog even gebeld met het thuisfront omdat het kerst was en daarna lekker gaan slapen. Voor het eerst in tijden weer apart in een eigen bed.

Geen wekker gezet, dus toen we vroeg wakker werden donderdagochtend, nog even gechillt in bed. Er was een heel ontbijt voor ons klaargemaakt, toast, ei, pannenkoek en vers fruit. Onze vieze kleren afgegeven dat hoognodig gewassen moest worden. Best een luxe om het een keer te laten wassen en niet zelf hoeven te boenen. Met de boda boda richting het centrum van Moshi gegaan en daar verschillende craftshops opgezocht voor wat leuke souvenirs. Het is een stad die vooral wordt bezocht door mensen die die Kilimanjaro gaan bewandelen, wat wij eigenlijk ook van plan waren. Na wat research en adviezen besloten om toch niet de dag hike te gaan doen.
Op aanraden van onze accomodatie een leuk plekje opgezocht waar we lekker geluncht hebben. Daarna een boda boda gevraagd om ons terug te brengen. Nadat hij alsmaar te veel geld bleef vragen hebben we goed kunnen onderhandelen tot een schappelijke prijs.
Eenmaal terug bij de accomodatie, opgefrist, even gerelaxt en in de gedeelde keuken ons avondmaal bereidt.
Omdat het nog steeds kerst was, een leuke kerstfilm opgezet en hebben we onszelf verwend met een lekkere brownie.

Via het verblijf geregeld om vrijdag naar de hot springs te gaan. We werden opgehaald door een driver die geen Engels sprak. Maar al snel stapte er een gids in die ons gelukkig meer kon vertellen over vanalles en nog wat. Via een shortcut langs de suikerriet velden naar de hot springs gereden, anderhalf uur lang over de zanderige hobbelwegen.
Een plek waar je in heel helder water kan zwemmen, omringt door palmbomen, stenen en aapjes. Helaas was het water alleen niet hot, maar lauw. Een paar keer het water in geslingerd met een touw die vast zat aan een boom. Toen we even aan het genieten waren van de omgeving, liep er een aapje boven ons door de bomen. Toen hij ging zitten en begon te plassen keken we elkaar aan en doken we snel weg in het water. Ook even rondgezwommen met de duikbril en samen met iemand opzoek gegaan naar schildpadden. Hij dook verschillende grotten onderwater in en kon zijn adem erg lang inhouden! Na een aantal pogingen kwam hij naar boven met een flinke schildpad in z’n handen. Leuk om zo’n beestje van dichtbij in het water te kunnen bewonderen.
Voordat we terugreden, nog even geluncht bij een door lokale mensen opgezet restauarant.
Terug bij onze accommodatie, onze droge was van de waslijn afgehaald en begonnen met het inpakken van onze backpack.
In de avond bus tickets gekocht en ons voorbereid op de busrit van zaterdag naar Dar Es Salaam.

Zaterdagochtend ons eigen ontbijt gemaakt en daarna met de zware tassen op onze rug naar de hoofdweg gelopen opzoek naar een tuktuk die ons naar de bus stop kon brengen. Na 1 uur wachten kwam de bus aangereden en kon de lange reis beginnen. Na 4 uur rijden, stopte de bus voor een pauze zodat we even konden plassen en wat eten/drinken konden kopen. Daarna is de bus in een ruk doorgereden naar de eindbestemming. Na deze 10 uur durende warme busrit, in alle chaos opzoek gegaan naar een tuktuk die ons naar onze verblijfplaats een stukje buiten de stad moest brengen.
Onze tassen gedumpt in onze kamer en eten besteld dat helaas nog even op zich liet wachten. Ondanks dat we de hele dag in de bus hadden gezeten, waren we allebei heel erg moe en hebben we dus snel ons bedje opgezocht.

Zondagochtend wakker geworden met een ontbijt aan het strand met uitzicht op de zee. Het is een mooi gelegen plekje maar het is het allemaal net niet. Dus samen besloten hier maar 2 nachtjes te blijven in plaats van 3 en dus één nachtje in de drukke stad te gaan overnachten zodat we overmorgen dichtbij de opstapplek van de ferry zitten.
De rest van de dag gerelaxt op het strandbedje en af en toe een duik genomen in de zee.

16 t/m 22 december

De week begon wat minder rustig dan gepland, de hele ochtend gewassen op de camping. Nog niet veel regen gehad tijdens onze reis, maar uitgerekend op onze was en relax dag regende het in de ochtend… Het bleef bewolkt in de ochtend maar zeker warm genoeg om te gaan wassen. Onze campingplek en auto waren helemaal creatief volgehangen met onze kleren om te drogen.
Toen in de middag de zon door kwam, bij het zwembad gerelaxt en toch nog kunnen genieten van onze rustdag. Tijdens het douchen heb je ook een prachtig uitzicht over de bergen, bijzonder om met zo’n uitzicht te kunnen douchen. Op tijd begonnen met koken zodat we niet zoals de avond ervoor in het donker zaten met allemaal beesten. ’s Avonds onder het genot van een theetje nog wat gekletst en gelachen. Al snel kwam de camping buurman vragen of we wat stiller wilden zijn. Nog even gefluisterd en daarna onze tent ingedoken.

Dinsdag vroeg opgestaan en met alle schone was vertrokken richting Watamu. De wegen zijn hier prima om te rijden, alleen ben je continu aan het inhalen net zoals iedereen. Ook vrachtwagens doen dit regelmatig wat wel eens kan zorgen voor gevaarlijke situaties op de weg. Voor aankomst op de camping even langs de supermarkt gereden voor wat boodschapjes. Een van de eerste supermarkten die eruit zag zoals thuis. Het stond vol met Europese producten en ze hadden zelfs kaasjes, verschillende soorten ham en etenswaren van bekende merken. Je kan het je niet voorstellen, maar het was heel overweldigend om weer in zo’n supermarkt te komen waar je kan kiezen uit van alles.
Aangekomen op de camping kregen we een leuke plek aangewezen voor onze auto, waar wederom de aapjes in de bomen rondslingerden. Een wat luxere plek, die ook verschillende cottages aanbiedt en dicht is gelegen bij het strand. Even snel wat geluncht en richting het strand gelopen. We dachten een frisse duik te nemen, maar het water was enorm warm, 29 graden! Echt afkoelen was het dus niet. Wel even kunnen relaxen op het strandbedje en genoten van het zonnetje.
Bij de campingplek zit ook een gedeelde keuken waar we gebruik van mochten maken. Hier ons avondeten klaargemaakt en gedoucht in de buitendouche. In de avond een lekker plekje met zicht op het strand opgezocht en genoten van een lekker stukje kaas met een koud rosétje.

Het koelt hier ’s nachts maar af tot 27 graden dus het was een erg warme en klamme nacht in ons tentje. Besloten om zelf op de boda boda naar Malindi te gaan en de Falconry of Kenya te bezoeken. Een plek waar ze schildpadden, krokodillen, slangen en vogels houden. We kregen een rondleiding met leuke feitjes en weetjes over de dieren. Wist je dat… een krokodil voor een langere tijd zijn bek open houdt om af te koelen? We mochten een reuzeschildpad aaien, er werd een slang om onze nek gehangen en ook mochten we verschillende grote vogels vasthouden. Nog even langs de supermarkt geweest daarna en op de terugweg een nieuw vervoersmiddel uitgeprobeerd, de tuktuk.
Met vers bruin brood en knakworstjes uit de supermarkt gelucht, zoiets simpels maar zo lekker na zo’n lange tijd droog wit brood te hebben gegeten. Op naar het strand want het was echt te warm om iets te gaan ondernemen. Na een duik in de zee, weg gedut op het strandbedje, die zachter lag dan de matjes in onze tent. Het zoute zeewater van ons afgespoeld onder de douche en een avondmaal voor ons zelf klaargemaakt.

Donderdag weer vroeg opgestaan en richting Mombasa gereden met als eerste bestemming Fort Jesus. Toen we de auto uitstapten kwam er al een gids op ons afgelopen die ons graag door het fort en Mombasa wilde rondleiden. Na even twijfelen toch maar met de gids Moses op pad gegaan. Hij liet ons verschillende delen van het fort zien en vertelde over de geschiedenis ervan. Na het fort, door de stad van Mombasa gelopen richting de spice market. We mochten verschillende kruiden ruiken en proeven en hebben zelf een zak met mango thee gekocht, dat rook heerlijk! In de hitte teruggelopen richting het fort waar onze auto stond geparkeerd. Op aanraden van onze gids geluncht bij een restaurantje dichtbij het fort, want dat zou het beste restaurant zijn in de omgeving ;).
Door de drukke stad richting een shopping mall gereden. We stonden al even stil in een file, maar toen we zagen dat we in de verkeerde baan stonden, van baan gewisseld zodat we verder konden rijden langs de file af. Maar toen… aan de kant van de weg gaf een politieagente een stopteken, het liefste reden we door maar aangezien de drukte in de stad was dat geen optie. Ze zei dat we een overtreding hadden begaan en dat we verderop moesten parkeren. We draaiden onze raampjes open en ze vertelde dat we van baan waren gewisseld, dat iedereen doet, maar natuurlijk werden wij als Mzungu aangehouden. Na een lang verhaal dat we een boete moesten betalen en naar de rechtbank zouden moeten, veranderden haar humeur ineens. Ze zei: “Because we are all ladies, we are going to do it like this”. We moesten sorry zeggen en haar 5.000 Keniaanse Shilling geven, dan zou ze het door de vingers zien en mochten we doorrijden. Ze telde het geld nog even stiekem na in de auto en stopte het daarna snel in haar eigen zak. We hadden wel verwacht dat we een keer aangehouden zouden worden, want het blijft een corrupt land.
Eenmaal bij het winkelcentrum aangekomen, waren we voor ons gevoel heel even niet meer in Afrika. Normale kledingwinkels, een hele grote supermarkt en dat alles met een verzorgde, luxe uitstraling.
Na deze vermoeiende dagen was het eindelijk tijd om goed uit te rusten. We verheugden ons op de kamer met eigen badkamer die we geboekt hadden bij Tulia House Backpackers. Even twee nachtjes bij komen zonder onze rooftoptent. Bij het inchecken liepen we al gelijk tegen het eerste probleem aan. Doordat we onze reisplannen hadden aangepast, was het niet helemaal goed gegaan met het verzetten van de data, onze kamer was de eerste nacht niet beschikbaar. De receptioniste had als oplossing dat we voor die nacht in de slaapzaal konden slapen. Een flinke tegenvaller maar het werd bijna donker dus we hadden niet echt een andere keus. Bij de betaling liepen we tegen het volgende probleem aan, de creditcard gegevens van de boeking kwamen niet overeen met Anouk haar creditcard. Hierdoor kon Tulia Backpackers het geld niet ontvangen. Natuurlijk wilden wij niet opnieuw betalen, dus met de lieve receptioniste een oplossing bedacht. De boeking geannuleerd en ter plekke opnieuw betaald.
Onze spullen naar de slaapzaal gebracht, opgefrist en lekker een chicken curry besteld onder het genot van een biertje. Wat lokale mensen ontmoet en samen een spelletje gedaan en een potje gepoold. Het samen iets te laat gemaakt, daarna de veel te warme slaapzaal opgezocht en in het stapelbed geklommen.

Vrijdagochtend vroeger dan gepland wakker geworden door de hitte. Maar uit bed gegaan en een lekker ontbijtje besteld. Lise moest nog even wat afmaken voor school maar daarna stond er een kinderlijke activiteit voor ons op de planning. We gingen naar Wild Waters, een glijbanenpark in Mombasa. Omringd door kinderen ons kostelijk vermaakt in het water en lekker van de glijbanen afgegleden. Gelukkig was bij terugkomst onze geboekte kamer vrij en konden we toch nog een nachtje genieten van onze eigen badkamer en een mooie bijkomstigheid was de airco. ’s Avonds hebben we een Nederlandse jongen (Rick) ontmoet bij Tulia Backpackers. Hij was ook in Uganda geweest, dus leuk om onze ervaringen te delen en lekker te kletsen.

Na eindelijk een goede nachtrust te hebben gehad in een koele kamer was het moeilijk om uit bed te komen. Nog even gezellig samen ontbeten met Rick en daarna onze weg voortgezet in de regen naar ons verblijf in Diani Beach. We konden onze auto op de parkeerplaats zetten dat tevens onze campingplaats was. Wel een echte backpackers plek dat er mooi en gezellig uit ziet. Het was een warme maar bewolkte dag dus de blog gaan schrijven en rustig aan gedaan. Dat onze campingplaats op de parking was, viel een beetje tegen. Er waren eigenlijk geen camping faciliteiten, de type mensen pasten niet bij ons en we waren ook nog moe van de afgelopen dagen. Besloten om op tijd in onze tent te duiken, maar het werd alsmaar drukker op de parkeerplaats en er was een feest aan de gang. Tot 4 uur in de nacht harde muziek gehoord en dronken mensen op de parking.

Na een hele slechte nachtrust ging om 6 uur de wekker om naar Shimba Hills National Reserve Park te gaan. Bij het openritsen van ons tentje zagen we dat we ingesloten waren door andere auto’s. Ook hadden we inmiddels besloten om niet meer terug te gaan naar deze camping, alhoewel we wel al betaald hadden. Bij de receptie gevraagd of ze de eigenaar van de auto wakker konden maken uit de slaapzaal en of we ons geld konden terugkrijgen voor de camping/parkeerplaats maar helaas was dat niet mogelijk. Na het ontbijt onze spullen gepakt en vertrokken naar Shimba Hills voor een game drive. Eerst richting de Shedrick Waterfalls gereden en daar een wandeling gedaan om deze waterval te kunnen bewonderen. Met een hele groep andere toeristen op pad gegaan en door de bossen gelopen.
Bezweet maar voldaan de game drive met onze auto voortgezet opzoek naar dieren, de we helaas niet veel hebben gezien. Op wat hertjes, aapjes en zwijnen na. Ondanks dat was het erg mooi om zelf in dit park met groene natuur vol met begroeiing te rijden. Ook stond er op de kaart dat er een picknick plek was midden in het park, dus daar wilden we graag heen rijden. Een afslag naar rechts genomen het bos in, tot we op een omgevallen boom stuitten… Deze kregen we zelf niet zomaar aan de kant en ook was het een smalle weg waar er geen mogelijkheid was om met onze grote auto te draaien. Dus het hele pad terug gereden in zijn achteruit met hier en daar wat obstakels zoals een grote tak die we meesleepten onder de bumper, we voelden ons echte rangers. Een ander viewpoint opgezocht en daar even snel geluncht.
Een Nederlandse vrouw die we eerder ontmoet hadden op een camping in Nairobi, een appje gestuurd of ze nog advies had voor een leuke campsite bij Diani Beach. Eenmaal aangekomen op de camping zagen we al meteen dat ze een goede tip had gegeven. De auto aan de rand van het strand neergezet met uitzicht op de zee. Na even gerelaxt te hebben, de blog geschreven en met de voetjes door het water gelopen. Begonnen met koken aan het strand en na deze lange warme dag onszelf lekker opgefrist.
Op naar de laatste drie dagen met de auto!

Door het slechte bereik konden we de laatste foto’s van zondag helaas niet uploaden. Deze hebben jullie volgende week weer van ons tegoed!

9 t/m 15 december

Zoals beloofd hier nog een aantal leuke foto’s van het raften van afgelopen zondag, wat hebben we om de foto’s gelachen zeg!

Maandag begon de week met een ontbijtje met uitzicht op de Nijl. Voor het vertrek even de olie gecheckt op aanraden van Beau. Het oliepeil was goed maar we liepen al tegen het eerste probleem van de dag aan, de motorkap ging niet meer dicht. Een werknemer kwam ons helpen die vervolgens nog twee mannen voor versterking ging halen, die al snel de motorkap dicht kregen dus we waren klaar om te vertrekken. Nog voordat we weg konden rijden kwam de man terug gerend om te vertellen dat onze uitlaat los hing. De twee mannen hebben met een dik ijzerdraad de uitlaatpijp vastgezet en samen hebben we het noodnummer van ons verhuurbedrijf gebeld die aangaven dat we naar het dichtstbijzijnde benzinestation moesten rijden zodat het daar opgelost kon worden. Nog geen 5 minuten onderweg, kregen we een telefoontje van onze camping dat we onze uitlaat waren verloren. Zo lief dat de man was, kwam hij onze uitlaat lopend brengen en hielp hij met de communicatie met het verhuurbedrijf. Zonder uitlaat doorgereden naar het tankstation waar de mechanic onze auto kwam ophalen voor de reparatie. Geluk bij een ongeluk, zat er een leuk koffietentje op deze plek waar we op ons gemak konden wachten totdat de auto klaar was. Na 2 uur wachten, was de auto gemaakt en kon onze rit echt beginnen. In een ruk doorgereden naar de Sipi Falls, toen we het dorpje inreden stond de hele weg vol met mensen die waarschijnlijk iets aan het vieren waren. Heel rustig werden we door de menigte begeleidt, ondertussen klapte iedereen op de auto. Blij dat we bijna bij de camping waren. Eenmaal aangekomen moest de auto door middel van een steile helling gevolgd door een scherpe bocht op de campingplek gereden worden. Na een insturingsfout van Anouk de handrem erop getrokken en iemand uit het dorp gebeld die ons kon komen helpen. Al snel kwam er een oudere man de berg afwandelen die wel de auto op de goede plek zou gaan zetten. Hij had 52 jaar rij ervaring met dit soort auto’s en dat was ook wel te zien want hij had de auto zo op z’n plek gezet. Blij dat we eindelijk op onze campingstoelen konden zitten en konden genieten van het mooie uitzicht. In de schemer begonnen met koken en na het eten in een typische Afrikaanse hut gedoucht met helaas koud water.

Dinsdagochtend met de gids mee op pad gegaan voor een 5 uur durende wandeling door het bos langs vier verschillende watervallen. Ook ging er een kind van ongeveer 13 jaar mee die ons hielp bij gladde en onbegaanbare wegen. Na een steile daling waren we aan de onderkant van de eerste waterval. Door het spetterende water van de watervallen zijn de paden super glad en modderig. Weer het dal uitgelopen om naar de bovenkant van de waterval te gaan, wat een uitzicht! Ook zijn we tijdens de wandeling een grot ingegaan, waar verschillende soorten kristallen in de stenen zitten. Een aantal vleermuizen gezien en daarna de wandeling weer voortgezet. Nog drie andere watervallen gezien, over het dal kunnen uitkijken en een kameleon vastgehouden. Lokale bevolking probeerde op verschillende plekken dingen te verkopen zoals fruit, honing en kristallen wat op een begeven moment een beetje irritant werd. Met de boda boda door het dorp terug naar de camping gereden en besloten om de rest van de middag bij de auto te relaxen. Aan het einde van de middag kregen we de foto’s van het raften binnen dus hebben we ontzettend gelachen met z’n tweeën.

Na een slechte nachtrust door traditionele feesten (besnijdenissen van jongeren) in het dorp, stond om 7 uur de oude man klaar om onze auto weg te rijden van de camping. Een stop gemaakt om boodschappen te doen, te pinnen en te plassen. Via een andere grens dan eerst gepland richting Kenia gereden. Door Google Maps de verkeerde weg genomen maar de boda boda’s wilde ons maar al te graag voor wat geld de goede weg wijzen.  Een guide (van het auto verhuur bedrijf) kwam ons halen en begeleidden ons door heel de procedure. Vervolgens met hem op de boda boda naar Kenia om papieren te printen en geld te pinnen terwijl onze auto nog in Uganda stond. Uiteindelijk duurde het twee uur voordat we verder konden rijden in Kenia. Net over de grens even bij een tankstation gegeten, wat meer tijd kostte dan gepland. Verder gereden en toen kwamen we om 6 uur ’s avonds pas aan op een hele mooie en luxe camping in Eldorett. Lekker warm gedoucht, gekookt en later op de avond een biertje dronken en gepoold in een mooie overdekte bar. 

Na lekker geslapen te hebben, donderdagochtend rustig aan gedaan en de tijd genomen. Zelf creatief pannenkoekjes gemaakt met wat vers fruit. Daarna vertrokken naar de volgende camping in Nakuru. Het was een heuvelachtige route door de mooie natuur waar we tijdens het rijden ook konden genieten van de uitzichten. De omgeving van Kenia is zeker anders dan Uganda, andere natuur, veel meer auto’s en verder ontwikkeld. Het rijden ging allemaal prima, totdat we rechtsaf gingen richting de camping. In de buurt werden de wegen alleen maar slechter door erosie. De auto in H4 gezet, oftewel de echte off road route kon beginnen. Wat een weg, honderd keer getwijfeld voor welke weg we moesten inrijden, rondjes gereden en zelfs getwijfeld om een andere camping te gaan zoeken. Mensen de weg gevraagd en gevraagd of de weg veilig was om te rijden, waarop we als antwoord kregen dat dat met onze auto wel moest lukken. Nog één keer gedacht we doen het gewoon en toen kwamen we na een heftige steile hobbelweg gelukkig aan bij de camping. Hele lieve mensen verwelkomden ons op de camping en we waren nog nooit zo blij geweest dat we er waren. De camping eigenaar (Dickson) kwam aanlopen en vertelde dat hij een uur geleden al gebeld was dat wij in de buurt rondreden opzoek naar de camping. Op een groot veld onze auto neergezet, de tent opengeklapt en een biertje gedronken met uitzicht over Nakuru en het meer. Met een koude douche gedoucht, gekookt en Dickson maakte het vuur voor ons aan. Lekker met een theetje bij het vuur de dag afgesloten.

Vrijdag de camping weer verlaten, binnen 2 minuten stonden we weer op de geasfalteerde hoofdweg… zo fijn is Google Maps dus niet altijd. Richting Nairobi gereden met een tussenstop in het Forest Adventure Park om te gaan ziplinen. Hier deden we iets langer over want Lise was niet helemaal goed aan het opletten tijdens het navigeren. 8 km te laat, zei ze dat we een stukje terug eigenlijk naar rechts moesten. Dus omgekeerd, via de hobbelwegen naar het Forest Adventure Park gereden waar de zipline kon beginnen. Na een uurtje wachten, werden we samengevoegd met een groep van 10 (irritante en luie) mensen. Instructies gelezen, tuigje aan, helmpje op en handschoenen aan en op naar de eerste zipline. De langste zipline van Oost-Afrika stond op ons te wachten. Zes verschillende lines, waarvan we bij twee tegelijk konden, naast elkaar. De snelste ging wel tot 60 kilometer per uur. Tijdens het ziplinen konden we genieten van kilometers ver bergen en bos, zo prachtig!
Omdat de planning een beetje was uitgelopen, zoals dat altijd hier gaat in Afrika, hadden we onze Teams meeting van school helaas gemist. Aangezien we toch een 9,4 behaald hadden voor ons eindrapport, maakten we ons daar niet zo druk om.
Terug in de auto, begon de rit met een flinke regenbui. Gelukkig trok dit snel over en konden we de weg voortzetten naar de volgende camping, Jungle Junction. Drie lieve hondjes verwelkomden ons en we konden onze auto parkeren op een veld lekker in de schaduw. Heet gedoucht, gekookt en genoten van een kopje thee met wat chocolade.

Op tijd ontbeten om naar de Maasai Market in Nairobi te gaan. Voor het vertrek nog met onze Duitse campingburen gekletst over de reis en tips uitgewisseld over Kenia en Uganda. Een Uber besteld en door de drukke stad naar de markt gegaan. Eenmaal aangekomen werden we overweldigt door alles. Mensen die ons aanspraken, de drukte en overal zelfgemaakte prularia. Op een gegeven moment waren we wel gewend en toen zijn we opzoek gegaan naar de leuke souvenirtjes. Onwerkelijk om te beseffen dat je nog steeds in Afrika bent want je bent in zo’n grote en best wel ontwikkelde stad die super druk is. Even langs de supermarkt en weer een Uber gebeld om te gaan lunchen op de camping. Na alle drukte van de stad was het wel tijd voor iets ontspannends. Naar het Giraffe Centre gegaan om deze bijzondere beesten van dichtbij te mogen bewonderen en te voeren. Nog door de bossen een natuur wandeling gemaakt met een view point als eindresultaat. Op de camping een lekker koud biertje open getrokken en de blog gaan schrijven. Even later kwam iemand de koelkast vervangen, daar was hij wel even mee bezig. Even snel gedoucht en daarna pizza besteld. Onder het genot van een biertje gewacht totdat deze bezorgd werd. Eén pizza met parmaham en eentje met piri piri chicken. Bij de eerste hap van de piri piri chicken pizza stonden onze monden gelijk in de fik, laten we nou allebei niet zo goed tegen pittig eten kunnen. Hij zag er wel lekker uit, dus met moeite twee stukjes pizza proberen te eten. Helaas de rest laten liggen want hij was echt te pittig!
Op tijd de tent ingedoken want morgen stond er weer een lange rit voor de boeg.

Midden in de nacht werden we beiden zuchtend wakker van het geblaf en gejank van de waakhonden en alle straathonden uit de omgeving. Uiteindelijk wel weer in slaap gevallen samen, maar om 6 uur ging de wekker alweer af. Op ons gemakt ontbeten en de tent opgeruimd en vertrokken richting Voi. Gelukkig was het zondag dus viel het vrachtverkeer mee, maar alsnog was de rit erg vermoeiend. Het constant inhalen en het verkeer goed in de gaten houden. Er is één weg waar we continue op gereden hebben die dwars door de natuur en de bergen loopt, prachtig! Onderweg ook nog zebra’s langs de weg gespot en verschillende aapjes. Na een 6 uur durende rit eindelijk aangekomen op de camping met een lekker zwembad met uitzicht op de bergen. Morgen staat er een rustdag gepland dus hier kunnen we lekker bijkomen!
Na aankomst bij het zwembad gerelaxt in het zonnetje en (alweer) een biertje gedronken. De zonsondergang bekeken, daarna gaan douchen en gekookt in het donker. Beiden nog even gebeld met het thuisfront en daarna in de tent gaan liggen.

2 december t/m 8 december

Nog moe van het weekend, wat later opgestaan dan gepland maar er stond nog genoeg op de planning voordat we Masaka gingen verlaten. Op naar Town om onze nagels te doen, papieren te printen en boodschappen te doen voor het reizen. Eenmaal in Town begon het te regenen, wat hier in Uganda betekend dat je gewoon moet wachten totdat het droog werd maar we hadden wel betere dingen te doen dan wachten. Ook naar de markt geweest om afscheid te nemen van onze lieve marktvrouw. We hadden maar een beetje extra geld gegeven maar ze was super dankbaar, gaf ons een knuffel, ze wilde ons nummer om in contact te kunnen blijven en daarna nog samen een foto gemaakt.
Bij terugkomst voor de derde keer de was weer buiten gehangen zodat we het huis konden gaan poetsen. Hierna gedoucht en meteen doorgegaan naar het voetbalveld want we hadden beloofd nog een keer te gaan kijken bij Fleur die mee voetbalt met het priesterteam van Morris.
Voor de laatste keer samen met Fleur onze vaste chapati maaltijd gegeten, daarna nog even gerelaxt en ons bedje opgezocht.

Dinsdagochtend naar de school gegaan om afscheid te nemen van een aantal mensen. Opa en oma waren helaas niet aanwezig. Ons eindverslag overhandigt, Eddie een blouseje cadeau gedaan en iedereen bedankt voor de bijzondere tijd op de Good Samaritan School for the Deaf.
Terug bij het appartement, wat cadeautjes aan de security familie gegeven die rondom onze accommodatie werken en ons goed hebben geholpen waar nodig. Verschillende cadeautjes zoals een voetbal, wat eten en drinken en slippers. De man kreeg tranen in zijn ogen en het jongetje kwam ons een knuffel geven.
Rosemary kwam langs om het huis te checken en daarna zijn we in de middag gaan werken bij EBS om onze schoolopdrachten af te maken en in te leveren. Later in de middag kwam Rosemary terug om met Fleur te praten. Maandag had Rosemary zonder iets te zeggen al haar slaapspullen bij Fleur neergezet. Fleur zag dit echt totaal niet zitten en heeft dit aangegeven bij Morris. Deze middag kwam ze dus naar Fleur toe voor een gesprek waarin ze voor alles haar excuses aanbood, ook voor alle andere keren dat ze onaangekondigd kwam aanzetten en haar midden in de nacht bleef bellen. Daarna kwam ze ook bij ons langs, ook ons bood ze haar excuses aan, onder andere voor haar houding tijdens het afscheidsdiner.
Fleur begon aan het eten, terwijl wij onze backpack gingen inpakken voor ons vertrek. Het voelde erg gek om dit avontuur te gaan afsluiten. Nog gezellig met z’n drieën voor de laatste keer gegeten en al snel kwamen ze de auto afleveren. Een dikke bak kwam de poort binnen gereden en we keken elkaar lachend aan, dit werd ons huis voor de komende periode! De man vertrok na een korte uitleg over de auto en al snel stuitten we op het eerste probleem, we kregen de dubbele achterdeur niet open… Na een halfuur trekken en duwen, met de sleutel iets geprobeerd, brak ook nog de reserve sleutel af. Een goed begin is het halve werk!

De dag van vertrek was aangebroken, dus vroeg uit de veren en samen met de security familie de auto ingepakt. Tijdens het ontbijt kwamen Muhammed en Ronnie binnengelopen om ons uit te zwaaien. Tot onze verbazing was Gerald er helaas niet bij. Nog even kort op hem gewacht, maar we moesten uiteindelijk toch vertrekken. Nadat Rosemary gisteren haar excuses had aangeboden, liep ze bellend weg en zei ze dat ze nog terug kwam dus ook van haar hebben we geen afscheid meer kunnen nemen. Muhammed en Fleur een knuffel gegeven waar wel een traantje bij kwam kijken en samen met Ronnie naar Town gereden om hem daar af te zetten. Hem een knuffel gegeven en de reis kon nu echt gaan beginnen, dachten we…
Nog geen twee minuten onderweg, kwam Lise erachter dat ze haar tasje met paspoort en alle belangrijke spullen thuis had laten liggen. Muhammed gebeld of hij even voor ons op en neer kon rijden. Ondertussen hadden we gezien dat de tank leeg was dus als eerste bestemming richting het tankstation gereden. Midden in Town, stopte de auto ermee, oftewel het tankstation gingen we niet meer halen. Stonden we dan midden op de weg. Gelukkig de auto nog aan de praat kunnen krijgen zodat we nog naar de zijkant van de weg konden rijden. Ronnie gebeld, die vervolgens een jerrycan Diesel kwam brengen zodat we de weg naar het tankstation konden voortzetten. Anderhalf uur later dan gepland kon onze reis nu dan toch echt beginnen.
Na dit alles, verliep de reis wel prima. Een muziekje in de auto opgezet en op weg gegaan naar de eerste camping in Masindi. Onderweg nog een keer gestopt om te tanken, waar we erachter kwamen dat de dubbele achterdeur nu echt niet meer openging. De monteur bij het tankstation kwam ook kijken en die zei dat het kapot was dus dit even voorlief genomen en onze weg voortgezet want we hadden nog een aantal uur te rijden.
Aangekomen bij de eerste camping, toch de achterdeur open gekregen en samen uitgevogeld hoe we de roof top tent moesten opzetten. Makkelijker dan gedacht, dus de tent stond zo. Verder rustig aan gedaan, zelf gekookt, een biertje dronken, spelletje gedaan en op tijd de tent ingedoken want dit nieuwe avontuur is toch wel vermoeiend.

Donderdagochtend ontbeten, de tent ingeklapt en vertrokken naar de Rhino tracking. Regenlaarzen aangetrokken, tien minuutjes met de auto het park in gereden en lopend opzoek gegaan naar de neushoorns. Al snel zagen we de eerste twee neushoorns, een moeder met een kleintje, lopen. Een beetje gespannen, mochten we steeds dichterbij komen. Het is onwerkelijk dat je zo dichtbij een groot ‘gevaarlijk’ dier kan komen. Na even de beesten te hebben bewonderd, dwars door het moeras gelopen om de volgende neushoorns te zoeken. Het was erg warm, dus de meeste neushoorns waren aan het rusten onder de bomen. Nog twee grote neushoorns gespot en daarna terug gegaan naar het startpunt.
Na deze prachtige ervaring doorgereden naar de Murchison Falls, naar de tweede camping gelegen midden in het park. De tent uitgeklapt en snel nog even lunch gaan maken. Vanuit de bosjes zat er een aap op ons eten te loeren. Er was door de werknemers al gezegd dat we de auto goed moesten sluiten omdat de aapjes graag een kijkje komen nemen opzoek naar eten. En ja hoor, we waren nog tien seconden weg en de aap sprong op de auto en ging kijken of er nog wat lekkers te halen viel.
Opgefrist, in de camping stoel gechilt en in de avond bij het restaurantje wat gegeten en een biertje gedronken. Een spelletje gedaan, nog even gebeld en daarna onder een mooie sterrenhemel gaan slapen. Lise werd ’s nacht wakker van de grazende nijlpaarden om onze auto. Verder lopen hier over het terrein zwijntjes en apen.

Vrijdag heel vroeg opgestaan want om half 7 zou de gids er zijn voor onze geplande game drive door het park. Tentje uit en deze ingeklapt in het donker, daarna ben je wel meteen wakker. Bij de auto snel wat ontbeten en toen vertrokken richting de dieren. Murchison Falls is het grootste National Park van Uganda, met een grootte van bijna 4000 vierkante kilometer!
Verschillende dieren gespot waaronder giraffen, buffalo’s, hertjes en een grote olifant. Maar ook in de verte verschillende leeuwen en een luipaard liggend in een boom gezien. Met de verrekijker konden we deze dieren goed bewonderen. Nu dat we onze eigen auto hebben, konden we zelf rijden door het park, wat is dat ongelofelijk gaaf!
Terug op de camping geluncht met wentelteefjes en daarna naar de Murchison Falls gereden waar we een hike hebben gedaan naar het uitzichtpunt op de watervallen. Niet zo slim gepland, om op het heetst van de dag deze wandeling te doen, maar we gingen er toch voor. Met 31 graden en pal in de zon, genoten van het prachtige uitzicht. Op de terugweg van de route konden we mooi afkoelen bij de zogenaamde ‘cold shower’. Door de hevige watervallen spat het water in kleine druppels omhoog, waardoor je op het laatste uitzichtpunt helemaal nat wordt. Wat een ervaring!
Bezweet maar voldaan teruggereden naar de camping, lekker afgespoeld onder de koude douche en onze kleren maar gelijk uitgewassen. Nu was het wel weer eens tijd om even te relaxen. De laptop erbij gepakt en de blog gaan schrijven.

Zaterdagochtend vroeg opgestaan met een mooie zonsopgang van ons tentje. Bij het opruimen van onze spullen kwam een zwijn ons vergezellen. Hij snuffelde om de auto heen en kwam erg dichtbij. Na het ontbijt meteen vertrokken want er stond een lange rit voor de boeg. We zaten midden in de natuur want na anderhalf uur waren we het National Park pas uit. Snel daarna hielden de asfaltwegen op en de volgende 50 km waren alleen nog maar zand, hobbels, gaten en stof door verschillende dorpjes. Onderweg nog een rolex aan de weg gescoord en genoten van de mooie uitzichten en de bijzondere ervaring om hier zelf te mogen rijden.
Aangekomen op locatie, een camping in het bos met uitzicht over de Nijl met een leuk barretje en veel aapjes. Eerst de tent uitgeklapt en daarna met een drankje genoten van het mooie uitzicht en bijgekomen van de lange rit. De dag afgesloten met een spelletje en een lekker biertje!

Na een frisse nacht, zondag wederom vroeg opgestaan. Na het ontbijt kwamen ze ons halen voor het rafting avontuur. Eerst kregen we een briefing en vervolgens mochten we instappen in een open truck waar we achterin konden gaan staan, je moet je goed vasthouden aan de railing. Er was een heel team aanwezig dat mee het water opging om ervoor te zorgen dat het allemaal goed verliep. Dat zegt ook wel iets over de ervaring die ons tegenmoet stond!
Op het rustige water kregen we uitleg over het zitten, het paddelen en meer instructies. Al snel stond de eerste rapid (stroomversnelling) op ons te wachten. Level 3, dus dat moest wel goed komen! Voorwaarts peddelen, peddelen en peddelen en daarna moesten we van de gids gaan zitten. We klapten op de golf, waardoor vervolgens de boot op z’n kop belandden. Dit hadden we nog niet zien aankomen dus geschrokken kwamen we met ons hoofd boven water. Anouk zag Lise nog niet want die zat nog onder de boot. Toen we elkaar weer gevonden hadden keken we elkaar beangstigend aan en dachten we, waar zijn we toch aan begonnen!
Vol goede moed weer de boot ingeklommen op naar de volgende rapid. Op sommige stukjes moesten we met boot en al het water uit omdat de rapid te heftig was (level 6!) waarbij je in zo’n grote boot een kleine overlevingskans hebt. De rapids werden continue afgewisseld met stukken kalm water met mooie uitzichten waar we even konden bijkomen en genieten van de omgeving en de ervaring. Na een aantal rapids waarbij we uit de boot vlogen en de boot nog verschillende keren op de kop is beland, konden we op een rustig stuk genieten van stukjes watermeloen, ananas en wat koekjes en water. Tijdens het raften werden er foto’s van ons gemaakt die we morgen zullen ontvangen dus die hebben jullie nog tegoed van ons bij de volgende blog!
Na de rafting ervaring stond er een lekkere burger en een Nile special op ons te wachten. Een Nile special aan de Nijl mag natuurlijk niet ontbreken. Met het biertje in de hand weer de truck ingestapt en over de zandwegen teruggereden naar de camping. Aangekomen bij onze tent, was onze auto een groot speeltoestel geworden voor de aapjes uit de omgeving.
Ons opgefrist en in de middag lekker gerelaxt met een mooi uitzicht over de Nijl. Op naar een nieuwe week vol met avonturen.

25 november t/m 1 december

Maandag met goede zin naar de school gegaan, want de dining structure was af! Samen met de contractor en Eddie de laatste dingen afgerond en samen besloten nog matten te kopen waar de kinderen op kunnen zitten. In de middag meteen op pad gegaan met Gerald en onderweg Ronnie opgehaald om de communicatie soepel te laten verlopen. Ronnie had onderhandeld voor een goede prijs, dus tien matten kunnen inslaan. Nog wat laatste boodschapjes gedaan, een rolex gehaald bij onze vaste chapati man en teruggereden naar het appartement. Ook Ronnie en Gerald een rolex als bedankje gegeven voor de hulp. Opgefrist, even gerelaxt en ’s avonds onze chapati maaltijd weer gegeten!
Later op de avond belde Ronnie om te vertellen dat Gerald een ongeluk heeft gehad. Verder bleef het voor ons ook erg onduidelijk.

Deze week willen we graag al onze schoolopdrachten afronden, dus dinsdagochtend gelijk aan de slag gegaan met wat schoolwerk. Met de tien matten achterop en met z’n drieën op de boda boda naar de school gereden om voor de eerste keer met de kinderen te lunchen in de dining structure. De matten hebben we samen met de kinderen uit de plastic gehaald en neergelegd. Ze vonden het heel leuk en gingen gelijk op de matten zitten en liggen. Het was nog even wachten op de lunch, maar daarna ging iedereen een plekje op de matten zoeken en hebben we gezamenlijk pocho met bonen gegeten. Na de lunch, gingen ze zelf de matten opruimen en opbergen. We hopen dat de matten zo ook lang mee kunnen, net zoals de dining structure.
Het was al de hele dag lekker weer met het zonnetje dat scheen, dus naar Brovad gegaan om een middagje te zwemmen. Na de lekkere training nog even aan de rand van het zwembad gezeten, gekletst en genoten van het zonnetje. Helaas mogen we niet meer warm douchen de laatste week vanwege onze haren in het putje, oeps…
Na een snelle stop bij de supermarkt, thuis meteen begonnen met het koken van de pasta want daar was het inmiddels wel tijd voor. Nog even gebeld met het thuisfront en daarna ons bedje opgezocht.

Wederom de ochtend gespendeerd bij EBS om te werken aan onze schoolopdrachten. Na de lunch was het tijd om even te bewegen in de sportschool. Lekker uit kunnen fietsen en lopen want we moesten wachten op de boda boda omdat het regende.
Thuis gedoucht en begonnen aan het avondeten. Toen de frietjes 5 minuten op het gas stonden, stopte het fornuis ermee, oftewel het gas was op…
Rosemary gebeld en Muhammed (de driver van Fleur) zou een nieuwe fles voor ons regelen. Na een uur wachten was de fles vervangen en konden we gelukkig door met koken. Het was erg laat geworden, dus ’s avonds lekker ons eigen ding gedaan.

Donderdagochtend een onderdeel van onze schoolopdracht al kunnen inleveren. Nog even gewerkt aan onze eind presentatie en voor de lunch naar school gegaan. Omdat het de laatste week op school is en ook de kinderen morgen naar huis gaan, hebben we een zak rijst cadeau gegeven aan de school. Daarvan wilden we deze lunch, ook graag met de kinderen, van genieten. Na lang wachten op de lunch, besloten om niet meer mee te gaan naar de sportdag van Fleur en naar appartement gegaan om ons klaar te maken voor het afscheidsetentje met Rosemary en Morris.
Tijdens het wachten op Rosemary en Morris cocktails besteld en een spelletje gedaan. Een uur en een kwartier te laat kwamen ze ook aan. Het was alweer even geleden dat we Morris gezien hadden, dus bij gekletst over van alles en nog wat. Heerlijk gegeten en Morris sloot de avond af met een bedankwoordje over onze tijd hier in Masaka. Daarna volgde Rosemary die alleen Fleur bedankte voor de sportdagen en attributen. Er is al een tijdje spanning tussen Rosemary en ons. In de middag op school heeft ze niks gezegd over de dining structure die af is. Tijdens het eten heeft ze veelal chagrijnig op haar mobiel op de bank gezeten, ze toonde weinig interesse naar ons en op het einde bedankte ze ons zowel niet voor het project of onze komst naar Masaka en de dovenschool. Jammer dat het zo gaat, maar met Morris was het zeker een gezellige avond. Hij kon ons met de auto thuis afzetten, dus we stapten met z’n allen bij hem in. Op een gegeven moment zei Rosemary ‘Fleur, I sleep at your house tonight’. Waarop Fleur reageerde ‘Oh’ en we keken elkaar stomverbaasd aan. Nog een tussenstop gemaakt in Town waar we een half uur op Rosemary moesten wachten en vervolgens de weg voortgezet naar huis. Even kort met z’n drieën de avond besproken en gauw ons eigen bedje opgezocht.

Vrijdag op tijd naar school gegaan, want vandaag worden de meeste kindjes opgehaald om naar huis te gaan voor de vakantie. Toen we aankwamen, waren er al een aantal kinderen opgehaald. We hadden wat kleinigheidjes meegenomen, zoals speelgoeddieren, kleurpotloden en koekjes. Ook hadden we vier boompjes, avocado, citroen, mango en sinaasappel, die we graag met opa en oma wilden planten. Oma was er niet, dus met opa mooie plekjes op het schoolterrein uitgezocht. Samen met de school kok en wat andere docenten en studenten een gat gegraven, koeienmest geschept, de boompjes geplant en vervolgens er takken omheen gezet met een muggennet erover tegen de insecten. Nog een paar kindjes uitgezwaaid en daarna naar huis gegaan om te werken aan de schoolopdrachten. Onze eindpresentatie afgemaakt en gewacht op Gerald, Ronnie en Muhammed om ook met hun samen wat te eten voor ons afscheid. Een hele gezellige avond met lekker eten, drinken en spelletjes. Maar natuurlijk was het Friday pizza night dus wij hadden een pizza besteld. Voor ons heel bekend, maar hun hadden dit nog nooit gehad! Dat voor ons matooke en pocho heel onbekend is, is dat pizza voor hun. Na even aarzelen, namen ze een hap en ze vonden het erg lekker! Later op de avond hadden we voor Ronnie en Gerald, onze boda boda drivers, nog een cadeautje. We hadden twee shirts laten bedrukken met hun bijnamen op de achterkant en die van ons op de voorkant. Ze vonden het heel erg leuk en trokken het daarom ook meteen aan!

Zaterdagochtend weer fanatiek begonnen in de sportschool. Even naar de markt geweest en ’s middags gewerkt aan onze schoolopdrachten. Fleur was naar Kampala, dus ons laatste weekend in Masaka hadden we met z’n tweetjes. Besloten om bij Villa Katwe wat te eten en drinken en gezellig te kletsen. Na een paar cocktails durfden we eindelijk uit te gaan in Town. Gerald en Ronnie gevraagd om ons mee te nemen naar een leuke plek. Beide hadden ze het shirtje aan dat we gisteren aan ze cadeau hadden gegeven. De plek was Chomaz, een grote club waar het erg druk was. We kregen een eigen tafeltje en konden gelijk een drankje bestellen. In het begin waren we nog een beetje ongemakkelijk maar dat werd al snel minder. Het was een hele gezellige avond met wat dansjes, drankjes en veel gelach. Ze zijn netjes samen met ons mee naar huis gereden en zorgden dat we veilig thuis kwamen. Al met al, een ervaring die we niet hadden willen missen.

Het was gisteren iets te gezellig en iets te laat geworden dus brak en moeizaam opgestaan. Helaas stonden er wel twee volle wasmanden op ons te wachten en aangezien we woensdag vertrekken, moesten we wel aan de bak. Gelukkig regende het de eerste uren dus konden we nog even uitkateren op de bank. Ronnie en Gerald hadden tijdens het uitgaan al aangegeven dat ze ons wel wilden helpen met de was vandaag. Gezien onze staat, klonk dat wel als een goed plan. Dus de hulptroepen ingeschakeld en met z’n vieren gaan wassen. Normaal doen wij altijd maar één ronde, maar daar kwamen we nu natuurlijk niet onderuit. Het laatste kledingstuk hing op de waslijn en ja hoor, we hoorden de regendruppels op de golfplaten vallen. Snel alles binnengehaald en ons appartement binnen volgehangen. Na de grote wasbeurt was onze energie aardig op dus de tomatensoep voorbereid zodat Fleur deze kon afmaken. Ondertussen zijn wij snel gaan douchen. Ondanks dat we vandaag een flinke kater hadden, hebben we de hele dag ontzettend gelachen samen.
Na het avondeten, nog even naar EBS om onze blog af te schrijven en daarna lekker gaan relaxen.
Het was een super leuk weekend wat het toch wel moeilijk maakt om aankomende woensdag hier te vertrekken.

17 t/m 24 november

Aangekomen bij Villa Katwe voelde het heel onwerkelijk om de ouders van Lise te zien. Omdat we elkaar 3 maanden niet hadden gezien, kwam er ook een traantje bij kijken. De hele avond lekker bij gekletst en ook werden we verrast door alle lieve brieven en lekkernijen die onze vriendjes hadden geregeld. Bij terugkomst bij ons appartement een korte briefing gehad over onze safari trip naar Lake Mburo National Park, zondag om 8 uur gaat de trip van start!

Zondagochtend in een ruk doorgereden naar de lodge waar we de aankomende nacht gingen verblijven. De trip was nog maar net begonnen en Monique zei al: “Jullie zijn echt een stelletje giebelkonten.” De lodge ligt in een prachtige omgeving met uitzicht over het hele park. We werden verwelkomd met een drankje en konden al snel aanschuiven voor de lunch. Via het park naar het startpunt van de bootsafari gereden waarbij we de eerste zebra’s al gezien hadden!
Een twee uur durende tocht over het water. Verschillende nijlpaarden, aapjes, krokodillen, arenden en andere vogels gespot. Hierna stond de game drive door het park op de planning.
Voor Monique en Richard was dit de eerste safari en ze waren door de bootsafari al helemaal enthousiast. Het dak van de safari auto ging omhoog, dus de game drive kon beginnen. Het Lake Mburo National Park is heel anders dan het Queen Elizabeth National Park waar we eerder waren. Heuvelachtiger, meer begroeiing en andere dieren zoals giraffen, zebra’s, baboons, impala’s, kraanvogels en heel veel andere vogels. Op een gegeven moment, stuitten we op een groep giraffen, apen en kraanvogels, we wisten niet waar we moesten kijken. Een flinke hobbelweg terug naar de lodge waar we ons konden opfrissen in onze mooie kamer met een heerlijke warme douche! De bananensoep stond al voor ons klaar en hierna volgende de beef teriyaki met rijst en een stukje cake als dessert. Onder het genot van een wijntje deze indrukwekkende dag afgesloten. Heel bijzonder om dit zo met z’n vieren te mogen meemaken.

In tijden hebben we niet zo goed geslapen als hier. Het was een heerlijk bedje en het was zo stil om ons heen. Toen we wakker werden beseften we pas hoe slecht we normaal eigenlijk slapen. Vanuit ons balkon was er een prachtige zonsopkomst te zien, je kunt niet beter wakker worden dan dit. Uitgerust aan het uitgebreide ontbijt begonnen zodat we onze reis konden voortzetten naar de volgende activiteit. Een misselijkmakende autorit door de rimboe bracht ons naar een super-de-luxe lodge die de paardrijdsafari voor ons zou gaan verzorgen. Voordat we op het paard zaten, flink gelachen over hoe we eruit zagen. Lise met haar pofbroek en haar veel te grote helm waardoor ze leek op een ridder en Anouk met een helm die leek op een bowlingbal. Allemaal op een paard gestapt waardoor de rit kon beginnen. Het was zo’n bijzondere ervaring om te paard door het safaripark te rijden. Je gaat van de paden af en bent zo echt een met de natuur en de dieren. Na een uur genieten terug gereden naar de stallen en de paarden afgezadeld. Voor Monique en Lise een droom die uitkomt en voor ons allen iets om nooit te vergeten.
Tijdens een mini game drive door het park kwamen we vast te zitten met de safari bus in de modder… Dus hup de bus uit, om te gaan duwen. We waren omringt door giraffen, dat maakte de situatie heel erg bijzonder. Door het draaien van de wielen zaten we allemaal onder de modder, maar gelukkig konden we er allemaal mee lachen. De weg voortgezet en een bezoek gebracht aan een dichtbijgelegen cultureel dorpje. Een koeienhouder ontmoet met z’n koeien en geprobeerd te melken, dat was moeilijker dan verwacht. Hij zorgt goed voor de koeien en het was meer dan duidelijk dat hij om ze geeft. Het is normaal dat de mannen de melk winnen en de vrouwen hier thuis mee aan de slag gaan. Dat is waarom we naar de vrouw van hem gingen en ze liet ons zien hoe het traditionele proces van het maken van boter in zijn werk gaat. Ze liet zien hoe ze de traditionele melkpotten schoonmaken door middel van rook en ook wij mochten dit proberen. We mochten allemaal melk proeven uit een traditionele pot en er werd nog veel meer verteld over hun tradities in hun cultuur. In de regen teruggelopen naar de bus die ons terugbracht richting Masaka. Onderweg een kleine tussenstop gemaakt in een dorpje om aan de zijkant van de weg een rolex te scoren, een nieuw lokaal gerecht voor Monique en Richard.
Terug in Masaka, iedereen zich opgefrist en tegen ze gezegd dat ze om 7 uur klaar moesten staan. Met Gerald en Ronnie ze met de boda boda opgehaald en naar Plot 99 gereden. Hun eerste boda boda rit was een feit! Wat verschillende gerechtjes op tafel gezet om met z’n allen te delen onder het genot van een cocktail. Het leven hier en de mooie safari trip na besproken, ze kunnen onze belevingen die we de afgelopen periode met hun hebben gedeeld nu beter plaatsen.

Dinsdag was het tijd om ons leven hier te laten zien aan hun. Ze weer met de boda boda opgehaald en gestart in Town met de rondleiding. Door alle straatjes in Town rondgewandeld en de plekken laten zien waar we wekelijks komen. Onderweg nog Crocs gescoord voor Richard en ballen en lolly’s voor de kinderen op school. Bij Tabula wat lokale gerechten op tafel laten zetten zodat ze dit konden proeven. Verder gewandeld naar ons appartement, hierdoor konden ze nog meer van Masaka zien. Koeien langs de weg, de verschillende huisjes en het prachtige uitzicht.
Onze appartementen laten zien en daarna even bijgekomen voordat we verder gingen naar de school. Bij aankomst op de school stond er een tafel onder de dining structure klaar met vier stoelen. We mochten plaatsnemen en er werd gelijk eten geserveerd, matooke en ground nuts met zilvervisjes. Het is cultuur om eerst te eten en daarna iedereen te ontmoeten en de school te laten zien. Opa en oma kwamen erbij zitten en waren heel blij door dit speciale bezoek. Na een paar happen hadden we alle vier genoeg gehad en dus was het tijd om de kinderen en de docenten te ontmoeten. Samen bedachten de kindjes voor Monique en Richard een toepasselijke sign name gebaseerd op hun uiterlijk en daarna konden ze de ballen en lolly’s overhandigen aan de kids. Ze waren er super blij en stuk voor stuk bedankten ze Monique en Richard. We konden ze nu eindelijk de school laten zien waar we al zo lang mee samen werken. De klaslokalen, de keuken, de tuin en de slaaplekken laten zien aangevuld door wat informatie verteld door Rosemary. Super leuk dat ze de school hebben gezien en ook de dining structure die inmiddels bijna af is. Wij kijken er wel naar uit om weg te gaan hier en te beginnen aan onze reis dus we halen er zelf wat minder energie uit omdat we er klaar mee zijn. Voor Monique en Richard jammer om te zien, hun hebben hier natuurlijk een ander gevoel bij momenteel. Alles is voor hun de eerste keer en het zijn allemaal nieuwe indrukken wat voor hun erg bijzonder is.
Na het bezoek aan de school een lekker koude Nile Special gedronken bij EBS. Monique en Richard een nieuw spelletje geleerd en later sloot Fleur aan om mee te eten. De mooie dagen samen gezellig afgesloten en ze teruggebracht naar Villa Katwe op de boda boda. Raar om weer afscheid te moeten nemen en ze weer pas te zien in januari op Schiphol.

Na de safari trip en de modder op onze broek was het wel tijd om weer te wassen, tot in de middag weer staan te boenen. Na het harde werk, bij EBS aan de blog gaan werken, want we hadden al veel meegemaakt. Onder het genot van een lekker stroopwafeltje, die we hebben gekregen van de opa en oma van Lise!

Na een regenachtige ochtend over de silpperige weg naar school gereden om de status van de dining structure te bekijken. Stiekem hoopten we dat het af zou zijn, maar helaas waren ze halverwege met de omheining. We kwamen een aantal houten planken te kort, maar ook het budget was bijna op. Een aantal lieve mensen thuis een berichtje gestuurd en gevraagd om nog een kleine bijdrage te doen, om de dining structure voor de Good Samaritan School for the Deaf af te kunnen maken. Een kort bezoekje op school, waarna we door zijn gegaan naar de sportschool. Alle avonden met Monique en Richard hadden we gezellig afgesloten met een alcoholische versnapering dus was het wel weer is tijd om te gaan zweten in de sportschool.
Vrijdag gaat Fleur mee met GSSD op schooltour naar Kampala. De zus van Rosemary ging ook mee naar Kampala, dus zij sliep een nachtje in ons appartement. Tijdens het avondeten, kwam Rosemary samen met haar zus binnengelopen. Rosemary legde een plastic tas in de keuken en ging vervolgens met haar zus naar de slaapkamer. We waren rustig onze pasta aan het eten en op een gegeven moment begon de plastic zak te bewegen. We vlogen alle drie gillend van tafel en opeens kwam er een grote haan uit de zak tevoorschijn. Alle drie lachend maar vol ongeloof keken we naar de haan. Rosemary kwam naar ons toe, pakte de haan uit de plastic tas en sloot hem vervolgens op in onze badkamer. Zij vertrok tien minuten later met de boodschap dat ze de haan morgen mee zou nemen naar Kampala. Oftewel de haan bleef de hele nacht in onze badkamer!

Fleur was vrijdagochtend vroeg vertrokken en ook had Rosemary de haan meegenomen, maar had ons wel achtergelaten met een volgescheten badkamer.
Door alle lieve mensen thuis, hebben we het resterende bedrag voor de dining structure bij elkaar gekregen, dus zijn we gelijk op pad gegaan met Eddie om de laatste houten planken in te kopen. Op de terugweg maakten Eddie en de contractor een korte tussenstop om ons kennis te laten maken met een Ugandese delicatesse, sprinkhanen. Van de contractor kregen we een eigen zakje met levende sprinkhanen waar de poten en vleugels al vanaf waren. Die zou Eddie meenemen, bereiden en later dit weekend aan ons geven.
Ons vertrek in Masaka komt steeds dichterbij dus heel de middag weer hard gewerkt aan onze schoolopdrachten bij EBS. Na een productieve middag onszelf natuurlijk weer beloond met een lekkere pizza en een Nile Special.

Zaterdagochtend weer gewacht tot de regen voorbij was om vervolgens naar de sportschool te gaan. Na een lekkere workout met z’n drietjes naar Town gegaan om afscheidscadeautjes in te slaan. Ondanks dat het best vlot verliep waren we toch weer 3 uur lang bezig, ook al vast wat boodschappen gehaald voor aankomende week. Het was ondertussen al etenstijd dus bij EBS gaan zitten en onszelf getrakteerd op wat lekker eten. Tijdens het eten kwam Eddie langs om ons de sprinkhanen te brengen, deze hebben we later op de avond uiteraard geproefd. De sprinkhanen zijn gekookt en gefrituurd met uitjes en flink wat zout. Na heel wat geaarzel, ze toch in onze mond gestopt. Een krokante structuur zoals een garnaal met schil en een erg zoute chips achtige smaak. Een aantal sprinkhanen verder was de smaak beter dan verwacht maar de hele bak die we gekregen hadden gaat niet opkomen. Ook werd er deze avond even live met sinterklaas gebeld vanuit Nederland, een aantal zaken met hem besproken en de cadeautjes wachten op ons tot in januari.  

Helaas scheen de zon vanochtend niet, dus na een uitgebreid ontbijt niet gaan zwemmen bij Brovad maar gaan werken bij EBS.
2,5 uur gewacht, maar dat was het zeker waard. Gerald, Ronnie en Alex kwamen ons ophalen voor een lesje boda boda rijden. Ze kwamen met z’n drieën zodat iedereen zijn eigen driver en boda boda had. Naar een geschikte weg gereden om daar te beginnen. Het was erg moeilijk om eerst het schakelen onder de knie te krijgen, voor Lise helemaal want zij moest in het Luganda communiceren met Gerald. Toen we dat eenmaal doorhadden zijn we door de omgeving van Kitengeesa gereden en daarna richting Town. Af en toe kwamen we elkaar tegen en moesten we erg lachen.
Er zijn bijna geen vrouwen hier die boda boda rijden en ook omdat we wit zijn, keek en riep iedereen naar ons. Soms sloeg de motor af midden op de rotonde of weg, maar dat maakt hier allemaal niet uit.
Gelukkig waren we net voor het donker thuis, was het tijd om onze verse courgette soep te maken en onze blog af te maken.

11 t/m 16 november

Maandag de week sportief afgetrapt in de sportschool. De koelkast moest weer gevuld worden voor aankomende week, dus op de terugweg langs de markt geweest voor wat verse groenten en fruit. Ook onze vast chapati man stond bij zijn kraam dus chapati ingeslagen voor ons standaard avondmaal.
Omdat we over 3 weken al gaan reizen, ligt er nu een beetje druk achter de schoolopdrachten. Dus onze middag effectief besteedt achter de laptop bij EBS.

Na het ontbijt dinsdag richting Town gegaan om daar samen met Eddie de laatste zakken cement te kopen voor het project. In de volgeladen bus meegereden naar school waar we met de oudere kinderen de zakken cement weer naar binnen hebben gesjouwd.
De eerste cementlaag van de dining stucture was aan het drogen, dus vandaag werd er niet aan het project gewerkt.
Voor onze schoolpresentatie, video’s opgenomen van de school en de kinderen. Ze worden altijd heel erg enthousiast als ze op de foto mogen. Gewacht op de lunch, matooke, pocho en bonen, om vervolgens met Fleur en de kinderen mee te gaan naar het sportveld. Na een uurtje touwtje springen, frisbeeën, voetballen en overgooien met een bal, met Gerald terug naar het appartement gereden. Even gerelaxt en al snel begonnen aan het avondeten.

Woensdag weer een productieve ochtend bij EBS gehad en veel kunnen doen voor school. Daarna besloten om in plaats van naar de school naar de sportschool te gaan om ook nog even lekker te bewegen.
Toen we thuis kwamen lag onze buurtkat weer op de bank buiten te wachten. Wij vinden het erg gezellig om hier een ‘huisdier’ te hebben. De mensen hier lachen erom want ze kennen het hier niet om een huisdier te hebben.
Na het avondeten viel de stroom weer uit voor de zoveelste keer. Tot middernacht was het donker en we wisten niet meer welke lampen aan stonden. Verkeerd gegokt, Anouk werd ‘s nachts wakker toen de lamp weer aansprong op haar kamer.

Vroeg uit de veren, want er stond een local food cooking class op school op het programma. Het kook proces duurt hier natuurlijk langer dan dat we gewend zijn. Begonnen met het schillen/snijden van de matooke bananen. In de regen opzoek gegaan naar de juiste bananenbladeren en deze van de bomen gehakt. De bladeren klaargemaakt zodat de bananen ingepakt gestoomd kunnen gaan worden. De verpakte bananen worden dicht gestrikt zodat de bananen goed kunnen stomen op het vuur. Nu de bananen op het vuur stonden konden we beginnen aan de saus. Ground nuts met groenten en kleine visjes. Fleur en Lise gingen aan de slag met het snijden van de groenten terwijl Anouk met haar handen de ground nuts ging kneden. Oma mengde alles door elkaar en verdeelde het over verschillende gestoomde bananenbladeren en knoopte ook deze dicht. Ook deze pakketjes konden nu op het vuur en nu is het anderhalf uur wachten. Heerlijk ‘genoten’ van onze zelfgemaakte lunch, snel ons overige eten aan de kinderen gegeven en daarna terug gegaan richting het appartement.
Terwijl wij aan het koken waren, waren verschillende mannen druk bezig met de laatste laag van de cement vloer. Het einde van het project is nu in zicht.
Op tijd begonnen met koken want we vonden het wel eens tijd om onszelf een avondje echt te verwennen. Een afspraak gemaakt voor een massage bij hetzelfde bedrijf waar we onze teennagels laten doen. We kwamen aan in het donker, want ook hier was geen stroom. We werden verwelkomd met een lekker kopje thee en daarna kon de massage beginnen. We lagen samen bij elkaar op een kamer en kregen af en toe de slappe lach van de hele situatie. De dag dus heerlijk ontspannen kunnen afsluiten.

Vrijdagochtend plotseling de plannen een beetje omgegooid en eerst naar de school gereden met Gerald. We moesten nog geld afgeven aan Eddie omdat de contractor klaar was met de vloer, het ziet er super goed uit! De weg voortgezet naar de sportschool en het zwembad. Voordat het begon te onweren, toch nog een goede training kunnen zwemmen.
Aangezien onze tijd er hier bijna op zit, genoten met een warme chocomelk en een cappuccino en lekker geluncht bij Plot 99. Een leuk plekje dat we graag nog wilden bezoeken.
Bij terugkomst, deed de stroom het nog steeds niet in ons appartement. Rosemary gebeld voor advies en die vertelde dat we een enorm lang nummer moesten intypen op een kastje. Plotseling deed de stroom het weer in ons appartement. We snappen er helemaal niks van hoe dit met elkaar verbonden is, maar het werkt wel!
Nadat dit was opgelost, naar EBS gegaan om te werken en de avond weer voort te zetten met de Friday pizza night! Na 3 Nile specials, heel wat spelletjes en flink wat gelachen samen ons bedje opgezocht.  

Na twee dagen zonder fatsoenlijk internet, zaterdagochtend dit eerst opgelost. Je Airtel account is gekoppeld aan je paspoort en je visum. Dus ook ons netwerk account moest worden aangepast. Ook dit verliep op een bijzondere manier. Naar de shop gegaan en op de stoep werd dit allemaal voor ons geregeld en tijdens het wachten kwam de fanfare langs. Het kan hier nooit is normaal gaan. Toen dit was opgelost, doorgegaan naar de sportschool en ook Fleur ging dit keer weer mee! Alle drie flink gezweet, maar na die drankjes van gisteren mocht dat ook wel.
Wat lekkers bij de supermarkt gekocht om mee te nemen naar de safari van morgen en bij het appartement terug geluncht. Snel wat gewassen, de blog afgeschreven en aan het einde van de middag naar Villa Katwe om de ouders van Lise te verwelkomen in Masaka. Er staan leuke dagen met hun op de planning!