End of our adventure – Wk22

6 januari t/m 12 januari

Maandagochtend na wat fruit te hebben gegeten, een wandeling gemaakt aan het strand en voor de laatste keer op het strand van Paje wat gedronken en gegeten. Bij terugkomst stond de taxi al op ons te wachten, dus snel onze tassen gepakt en vertrokken naar Nungwi, ons laatste bestemming van ons avontuur.
Aangekomen bij BamBam Bungalows. Een leuke accommodatie dichtbij het strand, waarbij we onze eigen kamer met badkamer hebben en een eigen balkonnetje, uitkijkend over het zwembad. De lieve mensen en hond verwelkomden ons en een van de jongens liet ons de weg zien richting het strand. Even goed onderhandeld voor een mooi prijsje voor een strandbedje om de namiddag op door te brengen.
Dit strand is meer geschikt voor toeristen die willen zwemmen, de stranden zijn prachtig wit met een helder blauwe zee die vaak vloed is waardoor je makkelijk en vaker een duik kan nemen.
Na even gerelaxt te hebben, teruggelopen richting onze accommodatie door de straatjes waar de lokale bevolking woont. Een enorm contrast met de verschillende luxe verblijfplaatsen gelegen in een toeristische plaats zoals hier.
Ons opgefrist en een leuk tentje aan het strand opgezocht om wat te gaan eten. Het hele strand zit vol met toeristen die aan het dineren zijn. Na onze roadtrip waar we regelmatig alleen op een camping stonden, is dit nog even wennen voor ons. Zo kunnen we wel alvast een beetje wennen aan de drukte thuis in Nederland. Lekker genoten van een pasta pesto, lasagne, tiramisu en een fles wijn. De avond nog voortgezet met wat goede gesprekken over van alles en nog wat en daarna gaan slapen in onze heerlijke kamer met twee aparte bedden en een goede airco!

Na lekker geslapen te hebben, konden we aanschuiven bij het ontbijt. Het ontbijt wordt vers in het keukentje gemaakt en ze doen enorm hun best om het ons naar onze wens te maken. Tijdens het ontbijt, andere Nederlands ontmoet en wat ervaringen en tips gedeeld.
Onze spullen gepakt en de boda boda gepakt om geld te gaan pinnen. Bijna geen toeristen die hier een boda boda pakken omdat er genoeg taxi busjes rondrijden en die voor toeristen vanzelfsprekender zijn. Maar deze reizigers pakken maar al te graag een boda boda!
Een stukje verderop het strand, voor een goede prijs weer een strandbedje weten te regelen en de hele dag gerelaxt. Op het strand lopen veel lokale mensen rond met het doel om iets te verkopen zoals fruit, cashewnoten, kleren maar ook massages en het vlechten van je haar. Wij dachten altijd, wie koopt dat nou?! Na al onze reiservaring en een week in Zanzibar te zijn, wij dus… Een zakje cashewnoten, een paar souvenirs en ook heeft Lise d’r haar laten invlechten. Best leuk om dit vanuit je luie stoel te kopen en zo de lokale bevolking te supporten, ook is dit nog vele male goedkoper dan in een strandtent. Ook lopen er veel Maasai mensen rond op het strand. Dit zijn lokale mensen van een bepaalde stam, ze worden vaak vanuit het vasteland naar toeristische plekken gestuurd door familie om geld te verdienen. Ze spreken je dus regelmatig aan voor een praatje met uiteindelijk als doel om iets te verkopen.
Ons ritueel gevolgd en wat later op de middag ons opgefrist en weer teruggekeerd naar het strand om lekker wat te gaan eten. Nog genoten van wat shows op het strand, waarbij je iedere keer weer toch wat kleins geeft om de lokale bevolking te supporten. De dag afgesloten met een Aperol Spritz en daarna ons bedje opgezocht.

Na het ontbijt woensdagochtend, nog wat souvenirwinkeltjes afgestruind en wederom onderhandeld voor goede prijzen, we hebben de tactiek inmiddels aardig door. Lekker gerelaxt op het strand en af en toe een verfrissende duik genomen in de zee.
Op wat aanraden van andere Nederlands, bij een vrouw die rondloopt op het strand wat vers fruit gekocht. De ton met fruit haalde ze van haar hoofd, ze waste het fruit en sneed het in stukjes voor ons. Een mango, twee bananen en een maracuja voor maar 6000 Tanzaniaanse Shilling, oftewel iets meer dan 2 euro.
Met deze relax dagen op het strand, zijn we al aardig ver gekomen in onze boeken.
In de avond bij een ander strandtentje een lekkere poke bowl gegeten, wederom met een lekker wijntje, dit blijft tenslotte onze laatste week ;).
Toen we terug wilden lopen was het inmiddels vloed geworden, dus konden we niet meer langs het strand terug naar de accommodatie lopen. Een andere route gelopen dan normaal, dus door de wat donkere en onbekende straatjes de weg terug gevonden. Lekker op tijd naar bed gegaan want morgen moesten we vroeg op voor ons snorkel avontuur.

Donderdagochtend weer lekker ontbeten en op weg gegaan naar LuLu Dive Centre. Flippers en duikbrillen gepast en al snel konden we de boot op die richting Mnemba Island zou varen. Anderhalf uur later kwamen we aan op onze niet zo snelle boot, waardoor we flink aan het schommelen waren. Het anker werd uitgegooid en we konden snel het water in. Bij ons in de boot zaten nog twee andere mensen die gingen duiken, maar wij gingen met onze eigen instructeur het water in om te gaan snorkelen. We lagen nog geen 5 minuten in het water en er kwamen een aantal doflijnen op nog geen twee meter afstand voorbij gezwommen, zo vet! Een stukje verderop waren er heel veel boten die opzoek waren naar dolfijnen. Een groep boten achtervolgden de dolfijnen, dat echt niet goed is voor deze beestjes, erg zielig om te zien. Onze organisatie doet dit bewust niet, maar we hadden gewoon heel veel geluk dat ze voorbij kwamen zwemmen. Nog driekwartier rond gesnorkeld en verschillende vissen, zeesterren, een rog en andere zeedieren gespot. Even een korte pauze gehad op het water waarbij we verschillende soorten fruit kregen. Naar een ander plekje gevaren en in het water gegaan voor de tweede snorkel ronde. Het is prachtig om in dit helder felblauwe water te zwemmen en ook het mooie koraal te zien. Toen we terug waren op de boot, vertelden de duikers dat ze zelfs een kleine baby haai hadden gespot!
Terug gevaren richting het strand van Nungwi, waarbij iedereen een dutje had gedaan op de boot ondanks het geschommel. Op de terugweg naar de accommodatie een lekker schepijsje gehaald en nog een lekkere duik genomen in het zwembad. Besloten om vanavond hier te blijven, noedels te eten op ons balkon en een desperado te drinken met een spelletje erbij. Bij een desperado kan een limoentje natuurlijk niet ontbreken. Gelukkig hadden we deze tijdens onze wandeling in het Jozani Forest vers van de boom geplukt en meegenomen, die kwam nu mooi van pas!

Vrijdagochtend na het lekker verse ontbijt weer naar het strand gewandeld. Van de zon genoten, een boek gelezen en af en toe een duik genomen in de zee. De strandbedjes worden steeds leger, je kunt dus ook goed merken dat er minder toeristen zijn.
Voor de lunch, weer wat lekker lokaal vers fruit gekocht bij het lieve vrouwtje die voorbij komt op het strand. In de hitte teruggelopen naar onze accommodatie en ons rustig klaargemaakt voor de laatste Friday pizza night. Bij een sfeervolle Italiaan gaan zitten en de lekkerste pizza ooit gegeten. Eén pizza met verse tonijn en één pizza met varken en champignon en natuurlijk ook een lekkere fles wijn erbij. Na het heerlijke diner, op aanraden van de locals naar een uitgaansplek gelopen, alleen was er helaas nog niks te doen. Een cocktail gedronken en toch maar besloten om terug te lopen naar onze verblijfplaats. Halverwege de terugtocht sloeg de klok twaalf uur en dat betekende maar één ding: Lise was jarig! Door de Afrikaanse straatjes werd er door Anouk natuurlijk verschillende verjaardagsliedjes gezongen. Bij aankomst werd Lise verrast door versieringen aan het balkon en een kaartje met wat lekkers op de tafel. Geregeld door lieve Nederlands die hier ook verblijven en die we regelmatig tegenkomen en dan een praatje maken.
Samen nog een desperado gedronken om Lise d’r verjaardag in te luiden en vervolgens lekker naar bed gegaan.

Zingend de ochtend begonnen en aangeschoven bij het ontbijt. Daarna stond er een onverwachte verrassing te wachten voor Lise. Ze kreeg een heel leuk filmpje te zien waarin heel veel lieve mensen haar feliciteerde met haar verjaardag. Ze vond het erg leuk om van iedereen thuis iets te zien en te horen! Ondanks dat we ver weg in Afrika zijn, voelde ze zich hierdoor wel echt jarig.
Nog voor 2 uurtjes even naar het strand gegaan want in de middag stond er een afspraak op de planning. Bij de accommodatie geluncht, opgefrist en richting de tattoo shop gereden. Het blijft Afrika, dus omdat de afspraak niet goed was vastgelegd moesten we anderhalf uur wachten. Gelukkig daarom genoeg tijd om een mooi lettertype uit te kiezen. Eenmaal gezet, beide super blij met het resultaat en dat we op deze manier samen de afgelopen 5 maanden kunnen afsluiten met een mooie herinnering.
Met de boda boda terug gereden wat ook meteen het laatste boda boda ritje voor ons was. Ons even omgekleed en klaargemaakt en daarna op pad gegaan voor het verjaardagdiner. Sushi besteld, iets waar we ons al weken op verheugden. Onder het genot van een flesje prosecco genoten van het heerlijke avondmaal. Anouk had stiekem geregeld dat ze het dessert feestelijk zouden komen brengen. En ja hoor, later op de avond werd de chocolade brownie met drie obers zingend en dansend op tafel gezet. Ze maakten nog even een rondje door het restaurant, waardoor Lise eerst dacht dat het niet voor haar zou zijn. Maar ze kwamen terug en staken daarna al zingend het kaarsje aan.
Nog even na gekletst en redelijk op tijd het bed ingedoken voor onze laatste nacht hier.

De laatste dag van ons avontuur in Afrika was zondag aangebroken. Voor de laatste keer aangeschoven voor het ontbijt en voor de laatste keer naar het strand gegaan. Nog even genoten van de zonnestralen, het strand en de zee want thuis staat het koude weer op ons te wachten.
Het laatste dagje aan het strand was heerlijk, er stond ook een lekker wind maar dit zorgde wel voor een wat wildere zee. Lise heeft d’r haar nog laten vlechten en we hebben voor de laatste keer fruit gekocht op het strand.
In de loop van de middag terug gegaan naar de accommodatie om de blog te gaan schrijven en spullen te gaan pakken. Eerst nog even taart uitgedeeld voor Lise haar verjaardag van gisteren.
Met mixed feelings gaan we onze tassen inpakken en vannacht richting het vliegveld. Heel onwerkelijk dat er nu echt een einde komt aan ons avontuur en we morgenavond weer thuis zullen zijn en in ons eigen bedje zullen slapen.

Tot snel iedereen!!!!

Volgende week komt er nog een laatste blog, hoe we het ervaren om weer thuis te zijn in Nederland en of we de terug cultuur shock ervaren.